29 grudnia 2017r. Minister Finansów wydał interpretacje ogólną w zakresie określenia właściwej stawki podatki VAT przy sprzedaży sznurka rolniczego. Rozstrzygnięcie powinno zadowolić branżę, bowiem szef resortu orzekł, że przeznaczenie kupowanego sznurka nie może mieć wpływu na wysokość stosowanej przy sprzedaży stawki podatku. A skoro sprzedawca sprzedaje sznurek do maszyn rolniczych, ma prawo do skorzystania z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%, którą dopuszczają unijne przepisy. Sposób w jaki nabywca zechce potem ten sznurek wykorzystać nie może tu sprzedawcy w żaden sposób ograniczać.

Na to rozstrzygnięcie czekać musieliśmy długo. W tym czasie kwestia opodatkowania sznurka od rozmiarów „supełka” urosła do miana prawdziwego „węzła gordyjskiego” i stała się sprawą polityczną. Zaczęło się bodaj od firmy, która przed kilkoma laty wygrała przetarg na dostawę sznurka na potrzeby wojska. Resort Skarbu uznał, że dostawca nie może towaru obłożyć 8-procentowym podatkiem, bo sznurek nie będzie wykorzystany do celów rolniczych. Ta interpretacja pociągnęła za sobą lawinę, bowiem inspektorzy skarbowi coraz częściej kwestionowali w trakcie kontroli firm zasadność preferencyjnej stawki VAT przy sprzedaży sznurka. Pojawiły się też oficjalne stanowiska, z których wynikało, że przedsiębiorca ma żądać od nabywcy deklaracji, że kupuje sznurek do celów rolniczych i tylko wtedy towar mógł być sprzedany z niższym VAT. W 2016r. „ofiarą” wnikliwej kontroli padła firma z Sieradza (woj. łódzkie) produkująca sznurek od ponad 20 lat. Przedstawiciele organów kontroli skarbowej zakwestionowali zasadność stosowania przez nią 8-proc. stawki podatku VAT przy sprzedaży sznurka. Gdyby producent musiał rozliczyć podatek wg. wyższej stawki a do tego zwrócić budżetowi państwa zaległości z tego tytułu za okres 5 lat - musiałby ogłosić upadłość. Właściciel firmy zwrócił się o pomoc do izb rolniczych i organizacji producentów i pracodawców, a te zaapelowały do Ministra Finansów o zbadanie sprawy.

W wyjaśnieniu szefa resortu finansów czytamy: „Na podstawie art. 98 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej3 - dalej: „dyrektywa VAT”, państwa członkowskie Unii Europejskiej mogą stosować stawki obniżone podatku VAT, jednak wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W poz. 11 tego załącznika wymienione zostały dostawy towarów i świadczenie usług, które zwykle są przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, ale z wyłączeniem dóbr inwestycyjnych, takich jak maszyny lub budynki.