Międzyplony ozime powszechniej są uprawiane w zachodniej i środkowej części Polski, przede wszystkim na glebach lżejszych.

W praktyce rolniczej z roślin motylkowatych rolnicy uprawiają wykę kosmatą (ozimą) i koniczynę inkarnatkę. Z roślin zbożowych na poplon ozimy często wysiewane są odmiany żyta ozimego.

Wydają one mniejszy plon zielonej masy, ale z kolei ich materiał siewny bywa tańszy.

Rośliny oleiste wybierane na poplon to rzepik i rzepak ozimy. Trawy pastewne są reprezentowane przez: życicę wielokwiatową, życicę trwałą, życicę westerwoldzką oraz rajgras wyniosły.

Należy podkreślić, że w praktyce rolnicy bardzo często uprawiają żyto ozime w siewie czystym i mieszance z wyką kosmatą lub rzepak ozimy. Uprawa międzyplonów jest wspierana finansowo w ramach programu rolnośrodowiskowego, służącego ochronie wód oraz wzrostowi żyzności gleb. Obecnie międzyplony mają mniejsze znaczenie jako dodatkowe źródło paszy, a większe jako element proekologiczny w organizacji produkcji roślinnej.

Koszty uprawy

Do niedawna uprawa roli była podstawowym elementem agrotechniki przyczyniającym się do wielkości i stabilności plonowania roślin, gdyż powodowała udostępnianie dla roślin składników pokarmowych (głównie azotu) w wyniku lepszego napowietrzania gleby i szybszej mineralizacji resztek pożniwnych i glebowej substancji organicznej (próchnicy) oraz ograniczała zachwaszczenie.

Jednak uprawa roli jest elementem agrotechniki bardzo energochłonnym i pracochłonnym, ponieważ pochłania w zależności od gatunku uprawianej rośliny i warunków glebowych od 30 do 70 proc. całkowitej ilości paliwa zużywanej na produkcję, a jej udział w nakładach pracy wynosi 20-50 proc. Ze względu na dużą praco- i energochłonność uprawy roli, praktyka rolnicza ciągle poszukuje różnych sposobów modyfikacji uprawy i ograniczania nakładów. W rolnictwie dostępne są środki produkcji (nawozy mineralne, herbicydy itp.), które mogą w pewien sposób kompensować wpływ uprawy roli na plonowanie roślin. Ponadto coraz częściej spotyka się maszyny i narzędzia do precyzyjnego umieszczania roślin w różnie uprawianej glebie. Z wymienionych względów znaczenie uprawy roli wśród czynników kształtujących plon jest obecnie mniejsze. Jednak należy liczyć się z tym, że zła uprawa roli przyczynia się do znacznych wahań plonów w latach, a w dłuższym czasie do zachwaszczenia pól i do obniżenia stopnia kultury gleby.