Podstawowa norma obszarowa (czterokrotność średniej powierzchni gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie) i wielkość preferowana (dwie średnie wojewódzkie, nie większe jednak niż 100 ha) to nie jedyne określenia wielkości gospodarstw, o które wzbogacił się nasz słownik po przyjęciu 25 czerwca przez Sejm ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.

Trzeba brać pod uwagę istniejące jeszcze dwie granice wielkości gospodarstwa: 300 i 500 ha.

Łączna powierzchnia użytków rolnych nie przekraczająca 300 ha to granica uznawania prowadzenia gospodarstwa rodzinnego przez rolnika indywidualnego: właściciela, użytkownika wieczystego i samoistnego posiadacza lub dzierżawcy nieruchomości rolnych. (art. 4.1)

Natomiast za gospodarstwo rodzinne uważa się gospodarstwo rolne:

1) prowadzone przez rolnika indywidualnego oraz

2) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha.

Ustawa nie definiuje rolnika posiadającego ponad 300 ha – należy chyba mniemać przez analogię, że prowadzi on gospodarstwo indywidualne nierodzinne? Czyli jakie? Ustawa tego nie definiuje.

500 ha to natomiast granica nabywania ziemi od ANR. Sprzedaż nieruchomości rolnej przez Agencję może nastąpić, jeżeli w wyniku tej sprzedaży łączna powierzchnia użytków rolnych:

1) będących własnością nabywcy nie przekroczy 500 ha, oraz

2) nabytych kiedykolwiek z Zasobu nie przekroczy 500 ha.

Ale już w przetargach ograniczonych skierowanych do określonych osób nie może uczestniczyć osoba, która kiedykolwiek nabyła z Zasobu nieruchomości o powierzchni łącznej co najmniej 300 ha użytków rolnych, przy czym do powierzchni tej wlicza się powierzchnię użytków rolnych, które zostały nabyte z Zasobu, a następnie zbyte.

Podobał się artykuł? Podziel się!