Niezależnie od sposobu wykonania zbiornika konieczny jest projekt i najczęściej pozwolenie na budowę. Wymagane jest ono dla zbiorników o pojemności większej niż 25mszesc. Dotyczy to praktycznie wszystkich zbiorników, bo taką ilość gnojowicy w ciągu zakładanego półrocznego okresu składowania wytworzą np. niespełna trzy dorosłe krowy (jedna tzw. sztuka duża wytwarza w tym czasie około 10 mszesc gnojowicy). Na terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania, należy oprócz „Decyzji o pozwoleniu na budowę”, wydawanej przez starostwa powiatowe, uzyskać wcześniej „Decyzję o warunkach zabudowy”, wydawaną przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Trzeba ją mieć jeszcze przed kupnem lub zamówieniem projektu, ponieważ określa ona ogólne warunki i wymagania, jakim powinien on odpowiadać. Procedura występowania o oba dokumenty jest typowa, a informacji można zasięgnąć w urzędach. Podobnie przebieg budowy zbiornika, tak jak każdej innej budowy, określają odpowiednie przepisy prawa budowlanego.

Szybki szalunek
Wśród gotowych rozwiązań zbiorników na gnojowicę zwraca uwagę system Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa, umożliwiający szybkie wykonanie zbiornika cylindrycznego. Są to zbiorniki zagłębione, wylewane z betonu. Zbudowanie zbiornika w kształcie cylindra, a więc na planie koła, jest zadaniem dość trudnym. Kłopotliwy i pracochłonny jest przede wszystkim sam szalunek. Dlatego dużym ułatwieniem jest specjalny szalunek UMZ wielokrotnego użytku, zaprojektowany przez IBMER. Składa się on z niewielkich, lekkich elementów, które można przewozić samochodem dostawczym i przenosić ręcznie. Waga najcięższego elementu nie przekracza 60 kilogramów.

Wykonanie zbiornika według tej technologii jest łatwe i szybkie. Do budowy wystarczą dwie lub trzy osoby, które mogą zmontować szalunek w ciągu zaledwie 1 godziny. Składa się on z niskich cylindrów (cylinder w cylindrze), przypominających formę do ciasta, o wysokości 0,9 lub 1 m, tworzących ściany szalunku i mocowanych do centralnego masztu. Beton wlewa się pomiędzy cylindry i po około dobie, gdy stężeje (w normalnych warunkach otoczenia, pozwalających na prowadzenie budowy), przesuwa się szalunek wyżej, mocuje do masztu i ponownie zalewa betonem. Do betonu można dodać środki przyspieszające wiązanie i wówczas możliwe jest wykonanie w ciągu doby dwóch warstw (pierścieni) wylewki.