Treść i zakres prawa własności zostały uregulowane przepisami Kodeksu cywilnego, tam też możemy znaleźć przepisy je ograniczające. Zgodnie z art. 140 Kodeksu cywilnego: "W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą". Z tego wynika, że bycie właścicielem nie uprawnia do korzystania z własności w sposób niczym nieograniczony. Własność jest zatem prawem dającym uprawnionemu najpełniejszą władzę nad rzeczą, ale pozostaje prawem ograniczonym przede wszystkim przez ustawy, ale także przez wzgląd na interesy innych podmiotów, np. naszych sąsiadów. W polskim prawie wypracowano regulacje tzw. prawa sąsiedzkiego, które określają wzajemne stosunki pomiędzy właścicielami nieruchomości sąsiadujących lub nieruchomości wzajemnie na siebie oddziałujących. Celem unormowań prawa sąsiedzkiego jest zminimalizowanie potencjalnych konfliktów, które mogą powstać w związku z korzystaniem z nieruchomości.

PODSTAWOWA REGULACJA PRAWA SĄSIEDZKIEGO

Podstawowy przepis regulujący stosunki sąsiedzkie to artykuł 144 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym: "Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych".

Wskazana regulacja dotyczy sytuacji, w której właściciel korzystający ze swej nieruchomości oddziałuje na nieruchomości sąsiednie. Podkreślić należy, że nie chodzi tu tylko o sytuacje, kiedy mamy do czynienia z bezpośrednim sąsiedztwem nieruchomości, gdyż oddziaływania mogą dotyczyć również nieruchomości położonych w dalszej odległości. Tego typu oddziaływania, które nie polegają na fizycznym wtargnięciu na cudzą nieruchomość, lecz wynikają z działalności, jaka prowadzona jest na własnej nieruchomości, określa się jako immisje1. Wtargnięcie na cudzy grunt oznacza bowiem działanie na nim, a w przypadku immisji działanie ma miejsce na swojej posesji, ale jego skutki są odczuwalne na działce sąsiada.

PODZIAŁ IMMISJI