Często przywoływany jest w tym kontekście przykład Francji. 

Dr Andrzej Zadura, autor raportu „Przemiany strukturalne rolnictwa w krajach Unii Europejskiej. Wyzwania dla Polski”, przygotowanego na zlecenie EFRWP, zebrał informacje na ten temat. 

Jak podaje w raporcie, obrót nieruchomościami rolnymi we Francji podlega kontroli administracyjnej na szczeblu departamentów (prefektur), których jest w kraju 96. Decyzje wydaje prefekt, kierując się zgodnością z planami dotyczącymi rozwoju rolnictwa. Celem polityki jest utrzymanie maksymalnej liczby gospodarstw rolnych z dochodami zapewniającymi „ekonomiczną żywotność gospodarstwa”. Do kontroli tego procesu stosowana jest okresowo weryfikowana tzw. jednostka odniesienia (UDR).

Zgoda prefekta jest niezbędna, gdy:

- powstanie gospodarstwo przekraczające próg od 0,5 UDR do 1,5 UDR

- nastąpi likwidacja bądź podział gospodarstwa o przedziale wielkości od 1/3 UDR do 1 UDR lub nastąpi pozbawienie go niezbędnych budynków

- wniosek o pozyskanie gruntu złożyła osoba niemająca wymaganych kwalifikacji zawodowych

- przedmiotem zakupu lub dzierżawy jest grunt odległy ponad 5 km (odległość ta zależy od departamentu).

Możliwe jest wprowadzanie dodatkowych warunków przez departamenty.

Z obowiązku autoryzacji zwolnieni są krewni i powinowaci poprzednio władającego gruntem, wówczas gdy przejęcie następuje na podstawie umowy darowizny, sprzedaży, dziedziczenia lub dzierżawy, a przejmujący posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe. Warunkiem jest, aby poprzedni właściciel władał nieruchomością co najmniej 9 lat, a nowy nie wydzierżawił jej nikomu.

Uzupełnieniem tego postępowania jest działalność Spółek Urządzeń i Osadnictwa Rolnego (SAFER).

Działają one jako spółki akcyjne kontrolowane przez dwóch komisarzy (z ministerstwa rolnictwa oraz gospodarki i finansów), jest ich 27 . Ich zadaniem nie jest osiąganie zysku. SAFER skupują nieruchomości rolne na wolnym rynku, ustalając warunki zakupu w drodze negocjacji. Mają prawo pierwokupu, gdy:

- pozyskane nieruchomości posłużą osiedleniu, powtórnemu zasiedleniu lub utrzymaniu rolników na gospodarstwach rolnych;

- ochronie ekonomicznej żywotności gospodarstw;

- zachowaniu tradycyjnego krajobrazu i środowiska