W październiku 2006 r. firma Pioneer złożyła do wniosek o wydanie zezwolenia na uprawę kukurydzy MON 810 we Włoszech. W maju 2008 roku została poinformowana, że z powodu zwłoki w przyjęciu przez regiony przepisów umożliwiających współistnienie upraw konwencjonalnych, ekologicznych i genetycznie zmodyfikowanych ministerstwo nie mogło rozpatrzyć tego wniosku.

Spółka Pioneer zakwestionowała wymóg wydania krajowego zezwolenia na uprawę produktów takich jak GMO zatwierdzonych do włączenia do wspólnego katalogu. Podważyła również wykładnię art. 26a dyrektywy 2001/18, zgodnie z którą uprawa GMO we Włoszech nie jest dozwolona do momentu przyjęcia regionalnych instrumentów prawnych przeznaczonych do wdrożenia środków zapewniających współistnienie upraw genetycznie zmodyfikowanych, konwencjonalnych i ekologicznych.

Trybunał orzekł, że „uprawa organizmów genetycznie zmodyfikowanych, takich jak odmiany kukurydzy MON 810 nie może podlegać krajowej procedurze wydawania zezwolenia, jeżeli stosowanie i wprowadzanie do obrotu tych odmian zatwierdzono na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy i odmiany te zostały zatwierdzone do włączenia do Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ustanowionego przez dyrektywę Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych, zmienioną rozporządzeniem nr 1829/2003”.

Dodatkowo, według Trybunału, w przypadku gdy istnieje zwłoka w przyjęciu przepisów dotyczących współistnienia upraw konwencjonalnych, ekologicznych i genetycznie zmodyfikowanych w danym państwie członkowskim, kraje nie mogą sprzeciwić się uprawie na swoim terytorium organizmów GMO.