Od 1 grudnia do 15 lutego wszystkich rolników obowiązuje norma dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska dotycząca utrzymywania okrywy roślinnej na powierzchni stanowiącej co najmniej 40 proc. gruntów ornych. Dotyczy to gruntów położonych na obszarach zagrożonych erozją wodną, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

Erozja to utrata gleby. Krople deszczu opadające na glebę odrywają jej cząsteczki. Stopień intensywności tego zjawiska zależy od wielkości kropel deszczu i prędkości, z jaką spadają. Oderwane cząstki gleby są następnie przenoszone w wyniku spływu powierzchniowego wody. Niektóre cząstki wypełniają wolne przestrzenie gleby, uszczelniając tym samym jej powierzchnię. Erozja występuje wówczas, gdy suma opadów atmosferycznych przekracza zdolności infiltracyjne gleby.

Około 115 milionów hektarów, odpowiadających 12 % całkowitej powierzchni obszaru lądowego Europy, jest dotkniętych erozją wodną, natomiast 42 miliony hektarów erozją wietrzną. Szczególnie narażony na erozję jest region śródziemnomorski, na którym, po długich okresach suszy, następują ulewne deszcze.

Jak informuje IUNG w Puławach, najbardziej zagrożone erozją wodną powierzchniową w Polsce (rys. 1, tab. 4) jest woj. małopolskie, około 57% ogólnego obszaru, w tym dominuje erozja silna (26% obszaru) nad średnią (21% obszaru). Również w woj. podkarpackim przeważa zagrożenie erozją silną, (17%), erozja średnia występuje na około 11%, a słaba na 8% ogólnego obszaru. W obu województwach występuje pierwszy stopień pilności przeciwdziałania erozji - ochrona bardzo pilna. Poważny problem, chociaż występujący bardziej lokalnie, stwarza erozja wodna w województwach śląskim, świętokrzyskim, lubelskim i dolnośląskim, gdzie erozja silna łącznie ze średnią zagraża takiej samej lub nawet większej powierzchni województwa niż erozja słaba. Województwa te są objęte drugim stopniem pilności ochrony przeciwerozyjnej - ochrona pilna. Drugi stopień pilności ochrony występuje także w woj. pomorskim i zachodniopomorskim.

W województwach tych erozja średnia przeważa lub zajmuje taką samą powierzchnię jak erozja słaba, od 23% do 13% ogólnego obszaru. W sześciu pozostałych województwach (lubuskim, łódzkim, mazowieckim, opolskim, podlaskim i wielkopolskim) o terenach równinnych erozja średnia występuje na kilku procentach ogólnej powierzchni, a silna na poniżej 1%. Są to województwa o najmniej pilnej ochronie przed erozją.