Zasiedzenie jest jednym ze sposobów nabycia prawa własności zarówno rzeczy ruchomych, jak i nieruchomości, co następuje z mocy prawa wskutek upływu określonego czasu. Poniżej o tym, kiedy dochodzi do zasiedzenia nieruchomości, jakie są tego przesłanki i dlaczego warto wystąpić do Sądu z wnioskiem o zasiedzenie.

CEL INSTYTUCJI ZASIEDZENIA

Instytucja zasiedzenia jest wyrazem dążenia do zapewnienia pewności obrotu prawnego, który ma polegać na uregulowaniu stanu prawnego, a dokładniej rzecz ujmując, zniwelowaniu różnicy między stanem prawnym (wynikającym w większości przypadków z księgi wieczystej) a długoletnim stanem posiadania. Chodzi zatem o uregulowanie sytuacji, kiedy faktycznie posiadamy daną nieruchomość i traktujemy ją jak właściciel, a z dokumentów wynika, iż właścicielem jest ktoś inny lub też brak jest informacji na temat właściciela.

Zasiedzenie należy do instytucji dawności, co oznacza, iż w przypadku upływu pewnego czasu nastąpić mogą negatywne konsekwencje dla osoby będącej właścicielem nieruchomości wynikające z tego, że nie wykonuje ona swoich uprawnień właścicielskich przysługujących w stosunku do nieruchomości.

PRZESŁANKI ZASIEDZENIA NIERUCHOMOŚCI

Do przesłanek zasiedzenia należy: samoistne posiadanie nieruchomości i upływ określonego czasu, tj. 20 lub 30 lat - w zależności od tego, czy posiadanie samoistne jest w dobrej czy w złej wierze1. Przy czym zaznaczyć należy, iż dobra wiara, czy też jej brak, nie jest przesłanką zasiedzenia, gdyż wpływa wyłącznie na długość terminu do zasiedzenia. W pierwszej kolejności rozważając, czy doszło do owego zasiedzenia nieruchomości, należy sobie odpowiedzieć na pytanie - czy posiadanie nieruchomości było samoistne, czyli czy było tzw. posiadaniem właścicielskim? Należy mieć to na uwadze, gdyż tylko posiadacz samoistny ma prawo do zasiedzenia.

Art. 336 k.c.2 definiuje pojęcie posiadania samoistnego, jako władanie rzeczą w takim zakresie jak właściciel, tj. korzystanie z rzeczy z wyłączeniem innych osób, a więc pobieranie pożytków i innych przychodów z rzeczy (na przykład zbiór plonów), a także rozporządzanie rzeczą.3 Posiadanie wiąże się również z wykonywaniem obowiązków właścicielskich w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, np. zapłata podatku od nieruchomości, dbanie o stan i utrzymywanie na niej porządku. Są to typowe zewnętrzne oznaki posiadania samoistnego.