Obok ośrodków doradztwa, usługi doradcze mogą świadczyć: izby rolnicze, firmy zaopatrzenia rolnictwa, instytuty naukowo-badawcze, prywatne firmy doradcze, stowarzyszenia i fundacje, a także osoby fizyczne prowadzące działalność doradczą.

Pracę jednostek doradztwa rolniczego reguluje ustawa z 22 października 2004 r. o jednostkach doradztwa rolniczego (Dz. U. z dnia 25 listopada 2004 r.). Zgodnie z nią, ośrodki doradztwa rolniczego prowadzą szkolenia dla rolników i innych mieszkańców obszarów wiejskich; prowadzą działalność informacyjną wspierającą rozwój produkcji rolniczej; prowadzą działalność w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych rolników i innych mieszkańców obszarów wiejskich; udzielają pomocy rolnikom i innym mieszkańcom obszarów wiejskich w zakresie sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy, prowadzą analizy rynku artykułów rolno-spożywczych i środków produkcji oraz gromadzą i upowszechniają informacje rynkowe w tym zakresie.

Mogą też prowadzić doświadczalnictwo odmianowe w ramach porejestrowego doświadczalnictwa odmianowego; upowszechniają metody produkcji rolniczej i stylu życia przyjaznych dla środowiska; podejmują działania na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego wsi, ekologicznego i funkcjonalnego urządzania gospodarstwa rolnego;  upowszechniają rozwój agroturystyki i turystyki wiejskiej oraz prowadzą promocję wsi jako atrakcyjnego miejsca wypoczynku; współdziałają w realizacji zadań wynikających z programów rolno-środowiskowych oraz programów działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych; prowadzą analizy przemian w zakresie poziomu i jakości produkcji rolniczej i funkcjonowania gospodarstw rolnych oraz upowszechniają wyniki tych analiz w pracy doradczej.

Doradcy są odnotowani w rejestrach Centrum Doradztwa według posiadanej specjalizacji. Na koniec lipca 2010 roku było 3486 doradców rolnych, 474 – leśnych, 1702 – rolno- środowiskowych i 320 ekspertów przyrodniczych.