Od 1 stycznia 2013r. przepisy rozporządzenia 1099/2009 będą stosowane wprost w brzmieniu określonym w tym rozporządzeniu.

Przepisy określające zasady uboju i uśmiercania zwierząt zostały określone w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz.1002, z późn. zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 września 2004 r. w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju i uśmiercania zwierząt (Dz. U. Nr 205, poz. 2102 z późn. zm.). 

Zgodnie z § 8 ust. 2 tego rozporządzenia obowiązku i metod ogłuszania nie stosuje się do zwierząt poddawanych ubojowi zgodnie z obyczajami religijnymi zarejestrowanych związków wyznaniowych.

Art. 5 ust. 2 wdrażanej dyrektywy 93/119 stanowi jednoznacznie, że wymagania ust. 1 lit. c (w tym wymaganie w zakresie obowiązku ogłuszania zwierząt przed wykrwawieniem) nie mają zastosowania w przypadku zwierząt poddawanych szczególnym metodom uboju, przewidzianym przez niektóre obyczaje religijne.

Przyjęcie przepisów krajowych, które mają służyć zapewnieniu dalej idącej ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania w porównaniu z przepisami rozporządzenia Rady nr 1099/2009, nie może jednocześnie uniemożliwiać uśmiercania zwierząt zgodnie z metodami wymaganymi przez obrzędy religijne. Ustanowienie zgodnie z art. 26 ust. 2 pkt c rozporządzenia Rady 1099/2009 przepisów krajowych zapewniających wyższe standardy ochrony zwierząt w przypadku uboju i działań związanych z ubojem zwierząt bez uprzedniego ogłuszenia nie może być równoznaczne z wprowadzeniem całkowitego zakazu uboju bez ogłuszania.

Pozbawienie możliwości pozyskiwania i dostępu do produktów pochodzących z uboju rytualnego przez zarejestrowane w związkach wyznaniowych społeczności byłoby sprzeczne z art. 25 i art. 35 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z ustawą z dnia 17 maja 1989r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2005r. Nr 231, poz. 1965 , z późn. zm.).