KRiR trzykrotnie od ubiegłego roku zwracało się w tej sprawie do ministerstwa. Postulat uporządkowania zasad ustalania maksymalnego kwalifikowanego obszaru gruntów rolnych do dopłat bezpośrednich znalazł się m.in. we wnioskach KRiR z VII i VIII Posiedzenia Krajowej Rady. Na początku września br. izby poinformowały resort również o skargach napływających od rolników z województwa dolnośląskiego. Chodziło o przypadki zawiadamiania przez ARiMR organów ścigania o próbach wyłudzenia nienależnych środków przez rolników, choć złożyli oni wnioski o płatności na gotowych spersonalizowanych formularzach przesłanych przez ARiMR.

Wiceminister rolnictwa Ryszard Zarudzki przesłał wreszcie do KRiR szczegółowe wyjaśnienia w tej sprawie, przygotowane przez prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W nadesłanej odpowiedzi czytamy, iż:
„System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanowiony jest w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego, które muszą być przez Polskę stosowane. Podkreślić należy, iż rolnicy we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej podlegają takim samym zasadom weryfikacji powierzchni, a żadna dowolność państw członkowskich w tym zakresie nie może być stosowana. Zasady ustalania potencjalnej maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do płatności powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) z wykorzystaniem ortofotomapy wynikają wprost z przepisów prawa wspólnotowego, które muszą być bezwzględnie stosowane przez każde państwo członkowskie. Maksymalna powierzchnia referencyjna (PEG) została określona w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej zgodnie z art. 5 ust 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014. Zgodnie z art. 8 ust 1 pkt 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017 r., poz. 278) jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a ww. rozporządzenia Komisji nr 640/2014.”
Resort argumentuje, że wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym Polska, zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych, ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy czym korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych.