– Nowelizacja ustanawia jeden rodzaj rezerw strategicznych, zamiast dotychczasowych dwóch: mobilizacyjnych i gospodarczych – wyjaśnił wiceszef MG.

– Pełna odpowiedzialność za system rezerw strategicznych będzie spoczywać na ministrze gospodarki, który będzie jedynym organem uprawnionym do tworzenia rezerw, ich udostępniania i likwidacji – dodał.

Minister gospodarki będzie również opracowywał pięcioletni (z możliwością corocznej aktualizacji) Rządowy Program Rezerw Strategicznych, finansowany z budżetu państwa. Jego realizacją zajmie się podległa MG Agencja Rezerw Materiałowych.

Rozwiązania te wyeliminują obecne utrudnienia biurokratyczne związane z gospodarowaniem rezerwami. Nowa metodyka zracjonalizuje i zoptymalizuje tworzenie i utrzymywanie rezerw strategicznych. Organy administracji rządowej będą mogły zgłaszać do Programu propozycje gromadzenia rezerw określonego asortymentu i ilości. Poprzedzą je analizy ryzyka wystąpienia różnego rodzaju zagrożeń, do których zwalczania lub przeciwdziałania dany asortyment miałby zastosowanie. Pozwoli to na zlikwidowanie rezerw, które nie są odpowiednim środkiem na potencjalne zagrożenia, i w konsekwencji ograniczy koszty ich utrzymania.

Ustawa o rezerwach strategicznych zastąpiła obowiązującą ustawę z 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych.

Rezerwy strategiczne tworzy się na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego oraz wystąpienia klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej.

Rezerwy strategiczne mogą stanowić: surowce, materiały, urządzenia, maszyny, konstrukcje składanych wiaduktów, mostów drogowych i kolejowych, elementy infrastruktury krytycznej, produkty naftowe, rolne i rolno-spożywcze, środki spożywcze i ich składniki, wyroby medyczne, produkty lecznicze, weterynaryjne oraz substancje czynne, a także produkty biobójcze – niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3 nowej ustawy.

Podobał się artykuł? Podziel się!