Jak wynika z dokumentu, prace dotyczące rolnictwa prowadzono w Radzie ds. Rolnictwa i Rybołówstwa od 12 października 2011 r., czyli od przedstawienia przez Komisję Europejską projektów legislacyjnych dotyczących WPR na lata 2014-2020. Pierwszą ogólną debatę polityczną na temat kierunków reformy ministrowie odbyli w dniach 20-21 października. 14 listopada zajęli się płatnościami bezpośrednimi, a miesiąc później, 15 i 16 grudnia debatowali na temat rozwoju obszarów wiejskich.

W ramach Specjalnego Komitetu ds. Rolnictwa debatowano natomiast na temat oceny skutków reformy. Odbyło się też „około” 20 spotkań grup roboczych, podczas których zakończono pierwszą analizę techniczną 6 z 7 projektów rozporządzeń przedstawionych przez Komisję.

Informacja omawia każdą z debat w Radzie ds. Rolnictwa i Rybołówstwa.

Jak wynika z informacji, pierwsze oceny projektu nowej WPR były niejednoznaczne, ministrowie oceniali propozycje z punktu widzenia potrzeb własnych krajów, np. brak wyrównania dopłat krytykowali ministrowie UE-12, a przeciw obniżeniu wsparcia występowali ministrowie z UE-15.

Do dyskutowanych należały tematy: propozycja zazielenienia, skomplikowanie wdrażania WPR zamiast spodziewanego jej uproszczenia. Krytykowano płatność dla aktywnych rolników i ograniczenia górnych limitów płatności. Wnioskowano o utrzymanie interwencji na rynkach rolnych.

Ministrowie uznali, że proponowany „pakiet legislacyjny wymaga jeszcze wiele pracy, aby zreformowana WPR stała się narzędziem do zbudowania silnego, konkurencyjnego i zrównoważonego europejskiego rolnictwa, odpowiadającego na globalne wyzwania”.

Debata dotycząca płatności bezpośrednich odbyła się 14 listopada. Informacja przedstawiona Sejmowi omawia ją następująco: „Dyskusję ukierunkowały pytania przygotowane przez prezydencję – dotyczyły struktury płatności bezpośrednich na lata 2014-2020 oraz dystrybucji płatności bezpośrednich. W trakcie lunchu roboczego ministrowie dyskutowali kwestię zazielenienia. W czasie debaty niektóre państwa członkowskie zgłosiły zastrzeżenia w odniesieniu do definicji aktywnego rolnika oraz niektórych elementów zazielenienia. Natomiast propozycje dotyczące małych gospodarstw i młodych rolników generalnie spotkały się z akceptacją, przy czym wiele delegacji zwróciło uwagę na potrzebę zapewnienia większej subsydiarności państw członkowskich przy stosowaniu tego rodzaju wsparcia”.

Trzecie i ostatnie spotkanie ministrów dotyczyło rozwoju obszarów wiejskich, ustalono, że „polityka dotycząca rozwoju obszarów wiejskich powinna być polityką stawiającą czoła wyzwaniom, przed jakimi staje rolnictwo europejskie”.

Wcześniej, 20 września 2011, ministrowie rozmawiali na temat możliwości poprawy konkurencyjności wspólnotowego rolnictwa poprzez wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii na obszarach wiejskich.

Podobał się artykuł? Podziel się!