Jak informuje Trybunał Konstytucyjny, 9 grudnia 2014 r.  rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący ograniczenia możliwości przeniesienia praw i obowiązków związanych z prowadzeniem uprawy leśnej tylko do sprzedaży lub spadkobrania.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 7 ust. 6a ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia w zakresie, w jakim nie przewiduje - od wejścia w życie ustawy z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska - przejścia na nabywcę w drodze innej czynności prawnej niż sprzedaż gruntu obowiązków związanych z prowadzeniem uprawy leśnej oraz ekwiwalentu za wyłączenie gruntu z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 konstytucji oraz że art. 11 ust. 1 ustawy powyższej ustawy jest zgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 konstytucji.

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczył konstytucyjności art. 7 ust. 6a i art. 11 ust. 1 ustawy z 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia. Ustawa ta regulowała zasady przeznaczenia gruntów rolnych do zalesienia. Na jej podstawie właściciel gruntu, który otrzymał decyzję o prowadzeniu uprawy leśnej, nabywał prawo do comiesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntu z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej. Nowelizacja wprowadziła art. 7 ust. 6a, który przewidywał przejście praw i obowiązków związanych z uprawą leśną, w tym prawa do ekwiwalentu, na nabywcę gruntu w przypadku jego sprzedaży. Skutek taki nie następował w razie dokonania innych czynności cywilnoprawnych przenoszących własność zalesionego gruntu, m.in. darowizny, dożywocia czy zamiany.

Prawo do ekwiwalentu, jako publiczne prawo majątkowe, należy do kategorii innych praw majątkowych. Podlega zatem równej dla wszystkich ochronie prawnej przewidzianej w art. 64 ust. 2 konstytucji. Trybunał ustalił, że podmioty, których dotyczy rozpatrzona sprawa, mają wspólną cechę istotną, jaką jest nabycie na podstawie czynności cywilnoprawnej własności gruntu zalesionego w trybie ustawy z 8 czerwca 2001 r. TK zbadał, czy zróżnicowanie ich sytuacji, a tym samym ochrony prawa majątkowego w postaci ekwiwalentu, jest racjonalne, proporcjonalne i znajduje uzasadnienie w innych zasadach i wartościach konstytucyjnych. Celem ustawy z 8 czerwca 2001 r. była bowiem restrukturyzacja rolnictwa i zwiększenie powierzchni lasów. Ekwiwalent był rekompensatą za likwidację gospodarstwa rolnego oraz wynagrodzeniem za prowadzenie uprawy leśnej. Wprowadzenie przepisu przewidującego przejście prawa do ekwiwalentu przy sprzedaży miało zachęcać nabywców zalesionych gruntów do kontynuacji uprawy. Ustawodawca nie uwzględnił jednak, że obrót tymi gruntami może odbywać się na podstawie innych jeszcze czynności prawnych. Jednocześnie nie uzasadnił, dlaczego tylko sprzedaż wywołuje skutek w postaci przejścia prawa do ekwiwalentu.