Po naszym przystąpieniu do Unii Europejskiej ukazało szereg nowych przepisów unijnych, które państwa członkowskie mają obowiązek wprowadzić do swojego prawa. Wszystkie one musiały znaleźć się w naszej ustawie o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Dodatkowo poprzednia ustawa zawierała szereg regulacji, które są zawarte w decyzjach Komisji Europejskiej. A w takich wypadkach zasadą jest, że do ustawy nie przenosi się decyzji KE, a jedynie odsyła się w niej bezpośrednio do konkretnych unijnych aktów prawnych. 

W ciągu ostatnich lat nastąpił duży postęp w uspołecznieniu hodowli. Zadania z zakresu oceny wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt oraz hodowli poszczególnych gatunków przekazano związkom hodowców. Decyzje te spowodowały, że w nowej ustawie hodowlanej ograniczono znacznie zadania Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt (KCHZ). Ważną i mocną jej stroną jest dość dokładne określenie kompetencji poszczególnych instytucji, co ułatwi działanie i przepływ informacji.

Kontrolne centrum

W pierwszym rozdziale ustawy określono zadania Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt jako jednostki budżetowej, przyznając mu obowiązki prowadzenia kontrolni w zakresie oceny i hodowli oraz wykorzystania dotacji. KCHZ zlecono również prowadzenie laboratorium grup krwi i laboratorium referencyjnego badającego mleko.

W drugim rozdziale ustawy „Ocena wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt” zapisano, że ocenę wartości użytkowej lub hodowlanej zwierząt, łącznie z publikowaniem wyników oceny, prowadzeniem systemu informatycznego i laboratoriów badających mleko, może wykonywać wyłącznie związek hodowców lub inny podmiot upoważniony przez ministra rolnictwa. Zastrzeżono przy tym, że laboratoria, które określają skład mleka, muszą uczestniczyć w  badaniach międzylaboratoryjnych, wykonywanych przez laboratorium referencyjne prowadzone przez KCHZ, jak również pobierać z tego laboratorium próby wzorcowe mleka.

Cały zakres oceny i hodowli ma być prowadzony przez związki hodowców, z wyjątkiem, wprowadzonym w artykule 10 tego rozdziału, w którym stwierdza się, że identyfikacji zwierząt gospodarskich dokonuje się wykorzystując oznakowanie  określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Numeracja i identyfikacja zwierząt prowadzona jest w systemie informatycznym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i tam pozostanie.