Projektem zajmowały się w czwartek na sejmowe komisje: Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.

Paweł Suski (PO), przedstawiając uzasadnienie projektu, mówił, że jego celem jest wzmocnienie ochrony prawnej zwierząt i poprawa szeroko rozumianego ich dobrostanu.

Nowela ma m.in. uszczelnić system finansowania przez samorządy odławiania i opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Obecnie na ten cel co roku przeznacza się - jak wskazano w uzasadnieniu projektu - ponad 100 mln zł. Autorzy projektu wskazują przy tym, że w polskich schroniskach ginie co czwarty pies, a 80 proc. środków przeznaczonych na opiekę nad bezdomnymi zwierzętami otrzymują firmy wyłapujące, nie sprawujące w rzeczywistości żadnej opieki.

W uzasadnieniu wskazano, że poza wymiernymi stratami finansowymi i nieefektywnym rozdysponowywaniem środków na uwagę zasługuje również aspekt humanitarny, bo tysiące zwierząt znikają po ich odłowieniu. Autorzy projektu wskazują, że aż 50 proc. gmin nie nadzoruje w żaden sposób losu zwierząt i zasadności wydatkowanych środków.

- Mając na uwadze szereg nieprawidłowości w opiece nad zwierzętami bezdomnymi, projekt przewiduje obowiązek znakowania psów, tzw. chipowania, oraz stworzenie centralnego rejestru - wskazał Suski. Centralny rejestr zwierząt oznakowanych miałaby prowadzić Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna.

Ważnym elementem, jak mówił Suski, jest rozszerzenie katalogu czynów uznawanych za znęcanie nad zwierzęciem oraz wprowadzenie zakazu trzymania psów na łańcuchu.

- Zdaje się, że nadszedł czas, by w XXI w., w cywilizowanym kraju, w nowoczesnej Europie, wprowadzić zakaz stosowania uwięzi dla psów - przekonywał. Jak wyjaśniał, dozwolonym sposobem ograniczania wolności psa byłby kojec.

Projekt, jak informował poseł, ma też ograniczyć funkcjonowanie pseudohodowli, wprowadzając definicję rasowego psa oraz kota. Zgodnie z projektowanymi definicjami, mają to być zwierzęta o odpowiednim dla rasy fenotypie i posiadające pięciopokoleniowy (w przypadku psa) oraz czteropokoleniowy rodowód (w przypadku kota), zarejestrowanych w wymienionych w ustawie największych międzynarodowych organizacjach kynologicznych lub felinologicznych.