A kto nim jest? Po długich dyskusjach postanowiono, że lepiej ustalić, kto nim nie jest.

Dopłat nie dostaną więc ci, których użytki rolne obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy i którzy nie prowadzą na tych obszarach działań minimalnych określonych przez państwa członkowskie. Nie odbiorą ich również ci, którzy administrują portami lotniczymi, wodociągami,  stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również  świadczą usługi przewozu kolejowego lub usługi w zakresie  obrotu nieruchomościami.

Określa to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009.

Ale przewiduje ono też możliwość uzupełniania tej negatywnej listy przez państwo członkowskie.

Jednocześnie rozporządzenie zawiera możliwość uznania wymienionych osób lub grup osób objętych zakresem wyłączenia za rolnika aktywnego zawodowo, „jeżeli za pomocą możliwych do zweryfikowania dowodów, w formie wymaganej przez państwa członkowskie, udokumentuje ona, że

a) roczna kwota płatności bezpośrednich wynosi co najmniej  5 proc. całości przychodów uzyskanych przez nią z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym, za który dowody takie są dostępne;

b) jej działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego; lub

c) jej główną działalność gospodarczą lub przedmiot działalności stanowi wykonywanie działalności rolniczej.”

Zasady te  nie mają zastosowania do rolników, „którzy  w poprzednim roku otrzymali tylko płatności bezpośrednie  nieprzekraczające określonej kwoty. Kwotę tę określają państwa  członkowskie na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak  ich charakterystyczne cechy krajowe lub regionalne, i nie może  być ona wyższa niż 5 000 EUR.”

Komisja Europejska jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych określających: kryteria ustalania przypadków, w których uznaje się, że  użytki rolne danego rolnika stanowi głównie obszar utrzymujący się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy; kryteria ustanawiania rozróżnienia pomiędzy przychodami wynikającymi z działalności rolniczej i z działalności pozarolniczej; kryteria ustalania kwoty płatności bezpośrednich, w szczególności w odniesieniu do płatności bezpośrednich w pierwszym roku przydziału uprawnień do płatności, w przypadku gdy wartość uprawnień do płatności nie jest jeszcze ostatecznie ustalona, jak również w odniesieniu do płatności bezpośrednich dla nowych rolników; kryteriów, które mają spełnić rolnicy, aby udowodnić, że ich działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego i że ich główną działalność gospodarczą  lub przedmiot działalności stanowi wykonywanie działalności rolniczej.