Za rolnika indywidualnego, o którym mowa w art. 6 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, uważa się w myśl zmienionej ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi „osobę fizyczną będącą właścicielem, użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiadaczem lub dzierżawcą nieruchomości rolnych, których łączna powierzchnia użytków rolnych nie przekracza 300 ha, posiadającą kwalifikacje rolnicze oraz co najmniej od 5 lat zamieszkałą w gminie, na obszarze której jest położona jedna z nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i prowadzącą przez ten okres osobiście to gospodarstwo”.

Dotychczas odpowiedni zapis w ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego nie określał czasu, przez jaki rolnik musiał mieszkać w gminie, w której prowadzi gospodarstwo:

„Za rolnika indywidualnego uważa się osobę fizyczną, będącą właścicielem lub dzierżawcą nieruchomości rolnych o łącznej powierzchni użytków rolnych nieprzekraczającej 300 ha, prowadzącą osobiście gospodarstwo rolne, posiadającą kwalifikacje rolnicze, zamieszkałą w gminie, na obszarze której położona jest jedna z nieruchomości rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa”.

Przepis przyjęty, aby uniemożliwić tworzenie gospodarstw na okres przetargów, stawia jednak pod znakiem zapytania status rolników gospodarujących krócej niż 5 lat. Skoro odmawia im się statusu rolnika, kim wobec tego są?

Podobał się artykuł? Podziel się!