Podstawę działalności komorników sądowych stanowią w szczególności: ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji oraz ustawa z dnia 17 listopada 1964 r., tj. Kodeks postępowania cywilnego (zwana dalej k.p.c.).

Zgodnie z przywołanymi regulacjami komornik jest organem egzekucji sądowej, który jest powiązany z władzą sądowniczą. Powyższe oznacza, iż komornik podlega orzeczeniom sądu i prezesowi sądu rejonowego, przy którym działa. Warto przy tym mieć świadomość, że komornik sądowy wykonując swoje zadania, posiada status funkcjonariusza publicznego, co oznacza, iż z jednej strony korzysta na gruncie polskiego prawa karnego ze szczególnej ochrony prawnej, ale jednocześnie podlega szczególnej odpowiedzialności karnej w razie np. przekroczenia przez niego uprawnień czy też niedopełnienia obowiązków. Ponadto sprawowanie obowiązków przez komornika zaliczane jest do kategorii zawodów zaufania publicznego, z czym wiąże się przynależność do samorządu zawodowego i co również łączy się z dodatkowymi prawami, ale i obowiązkami (m.in. odpowiedzialność dyscyplinarna, powinności etycznego działania).1 W celu zagwarantowania sprawnej egzekucji komornik sądowy korzysta z uprawnienia do stosowania środków przymusu, co pozwala klasyfikować komornika jako organ władzy publicznej występujący w imieniu państwa.

RÓŻNICA MIĘDZY KOMORNIKIEM A WINDYKATOREM

W tym miejscu warto dokonać jasnego rozgraniczenia pomiędzy komornikiem a windykatorem, gdyż w opinii wielu osób te dwa pojęcia są utożsamiane, podczas gdy różnice pomiędzy nimi są bardzo istotne. Chcąc wyjaśnić kim jest windykator, a kim komornik sądowy, należy przede wszystkim zaznaczyć, iż działają oni na różnych etapach dochodzenia roszczeń przez wierzycieli. Wierzyciel ma bowiem możliwość wyboru drogi dochodzenia jego roszczeń, to znaczy - może on podjąć działania na ścieżce sądowej, jak i pozasądowej. Jeżeli wierzyciel zdecyduje się na odzyskanie swoich należności bez udziału sądu, to wtedy właśnie może zlecić odzyskanie długu windykatorowi. Zasadniczo windykatorzy mają ograniczone uprawnienia i poza podejmowaniem działań zmierzających do zawarcia ugody z dłużnikiem, tj. wysyłaniem mu wezwań do zapłaty i mobilizowaniem go do zapłaty długu, nie mogą podejmować innych czynności. W szczególności windykator nie może: zajmować lub spisywać majątku dłużnika, wejść do mieszkania dłużnika bez jego zgody, rozmawiać o fakcie jego zadłużenia z innymi osobami, rozpowszechniać informacji o długu w miejscu pracy dłużnika, naruszać dóbr osobistych i godności osobistej dłużnika, np. zastraszać, grozić, nękać, używać siły.