Utrzymywanie istniejących trwałych użytków zielonych to druga po dywersyfikacji praktyka rolnicza korzystna dla klimatu i środowiska, przewidziana w ramach zazielenienia nowej WPR.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, przewiduje wyznaczanie przez państwa członkowskie trwałych użytków zielonych.

Są to obszary objęte dwoma dyrektywami: dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego I Rady 2009/147/WE  z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa.

Państwa członkowskie mogą zadecydować o wyznaczeniu dalszych obszarów wrażliwych pod względem środowiskowym położonych poza obszarami objętymi tymi dyrektywami.

A co z tego wynika dla rolników? Rolnicy nie mogą przekształcać ani zaorywać trwałych użytków  zielonych położonych na obszarach wyznaczonych przez  państwa członkowskie.

Państwa członkowskie zapewniają, aby stosunek obszarów  trwałych użytków zielonych do całkowitej powierzchni  użytków rolnych zadeklarowanych przez rolników nie zmniejszył się o więcej niż 5 proc. w porównaniu ze wskaźnikiem referencyjnym ustanowionym przez państwa członkowskie w 2015 r.

Darujmy sobie omówienie dość skomplikowanych zasad obliczania owych 5 proc., skupiając się znów na obowiązkach rolników: państwa członkowskie mogą zadecydować o stosowaniu obowiązku utrzymywania trwałych użytków zielonych na poziomie gospodarstwa rolnego w celu  zapewnienia, aby wskaźnik trwałych użytków zielonych nie zmniejszył się o więcej niż 5 proc. – przewiduje rozporządzenie.

A jeśli się zmniejszy? „Dane państwo członkowskie  nakłada obowiązki na poziomie gospodarstwa rolnego  w zakresie ponownego przekształcenia gruntu w trwałe użytki  zielone, w odniesieniu do tych rolników, którzy mają w swojej  dyspozycji grunt przekształcony z pastwiska trwałego lub trwałych użytków zielonych, w grunt o innym rodzaju użytkowania w okresie w przeszłości.”