Według tych zasad przetwórcy, dystrybutorzy, oraz sklepy detaliczne mają obowiązek przekazać informację o kraju pochodzenia mięsa świeżego, schłodzonego lub zamrożonego drobiowego, wieprzowego jak również baraniny.

Dane na etykiecie powinny zawierać miejsce chowu zwierząt, jak i uboju. W odróżnieniu od mięsa wołowego, dla pozostałych gatunków mięsa nie występuje obowiązek wskazania miejsca urodzenia zwierząt.

Jak podaje Agra Europe, przedstawiciele KE uzasadniali, że taki wymóg stanowiłby dodatkowe obciążenie dla producentów żywca i oznaczałby stworzenie ujednoliconego systemu identyfikacji oraz rejestru dla trzody, drobiu oraz owiec w UE. Należy dodać, że rozporządzenie dotyczy mięsa wstępnie zapakowanego przeznaczonego dla konsumentów finalnych bądź dla zakładów zbiorowego żywienia. Niemniej, kraje członkowskie mają możliwość rozszerzenia go na mięso, które nie jest opakowane.

Powyżej opisane zasady nie dotyczą mięsa przetworzonego, oraz tzw. preparatów mięsnych. Niemniej KE rozważa możliwość rozszerzenia obowiązku informowania o kraju pochodzenia surowca również dla tych produktów. Dyskusje w tej kwestii cały czas trwają.

Podobał się artykuł? Podziel się!