Pakiet Mleczny powstał na podstawie zaleceń sformułowanych przez Grupę Ekspertów Wysokiego Szczebla ds. Mleka (GWS) w odpowiedzi na kryzys na rynku mleczarskim w 2009 roku. Ma pomóc sektorowi przygotować się na „miękkie lądowanie” w 2015 r., kiedy to wygasną kwoty mleczne.
Niektóre jego elementy obowiązywały od 2 kwietnia, a inne dopiero od 3 października (6 miesięcy później).

Pakiet przewiduje zawieranie pisemnych umów między producentami mleka a przetwórcami oraz możliwość zbiorowego negocjowania warunków umów za pośrednictwem organizacji producentów. Państwa członkowskie mogą wprowadzić obowiązek stosowania umów na swoim obszarze.

Stosowne limity dotyczące negocjowanych ilości ustanowiono na poziomie 3,5 proc. całkowitej produkcji UE i 33 proc. produkcji krajowej.

Z obowiązku zawierania pisemnych umów wyłączone zostały spółdzielnie, dlatego też w przypadku niektórych krajów UE, w tym również Polski, gdzie 75 proc. sektora jest zorganizowane w ramach spółdzielni,  pakiet mleczny wnosi niewiele.

Środki te mają obowiązywać do 2020 r. W 2014 r. i 2018 r. przeprowadzone zostaną przeglądy w sprawie sytuacji na rynku mleka i oceny wdrażania środków.

Podobał się artykuł? Podziel się!