W przyjętym projekcie nowelizacji ustawy  o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz zmianie niektórych innych ustaw doprecyzowano definicję rolnika: „rolnik oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, której gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Takie doprecyzowanie spowoduje, że umowa na dostarczenie produktów rolnych wymagana będzie wtedy, kiedy jedną ze stron będzie rolnik, którego gospodarstwo rolne jest położone na terenie Polski” – podano w uzasadnieniu.

Obowiązek zawierania umowy będzie ograniczony do „sektorów rolnych mających istotne znaczenie dla Polski”.

Proponuje się objęcie umową każde dostarczenie produktów rolnych: w zakresie mleka surowego, zbóż, buraków cukrowych, chmielu, lnu i konopi, owoców i warzyw, tytoniu, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj, mięsa drobiowego.

Wobec braku  przepisów unijnych w sprawie formalnych umów pisemnych, państwa członkowskie mogą zdecydować o wprowadzeniu obowiązku stosowania takich umów na mocy krajowego prawa, nie naruszając właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Dlatego zaproponowano, że - oprócz formy pisemnej zawarcia umowy - dopuszcza się formę dokumentową albo elektroniczną. Ponadto projektowane przepisy nie wyłączają stosowania Kodeksu cywilnego. „Kodeks cywilny dopuszcza dla czynności prawnej stosowanie formy pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej. Wszystkie trzy formy czynności prawnych są obecnie powszechnie stosowane w obrocie towarami rolnymi przez rolników i przedsiębiorców. Dopuszczenie jedynie formy pisemnej zawarcia umowy narusza w sposób istotny funkcjonowanie rynku oraz uniemożliwia zawieranie szybkich i sprawnych transakcji np. w okresie żniw” – podano w uzasadnieniu.

Kolejna zmiana dotyczy sprzedaży bezpośredniej – teraz obowiązek zawierania umów nie będzie dotyczył również dostaw bezpośrednich (czyli zwolnienie rozszerzono na małe ilości produktów roślinnych): „Wyłączenie dostaw bezpośrednich spowoduje, że sprzedaż przez rolników produktów rolnych m.in. na targowiskach, rolno-spożywczych rynkach hurtowych nie będzie wymagała pisemnej umowy z nabywcą, pod warunkiem, że nabywca nie jest dystrybutorem lub przetwórcą”.