Bardzo istotnym elementem w nawożeniu buraków azotem oprócz wysokości dawki jest termin jego zastosowaniu. Standardowo azot mineralny stosuje się w burakach w dwóch dawkach: 2/3 dawki przedsiewnie i resztę podaje się pogłównie, najczęściej gdy roślin są w fazie 2-4 par liści właściwych.

Zbyt duże dawki oraz zbyt późne podanie azotu może pogarszać jakość korzeni. Dzieje się tak gdyż azot aplikowany w późniejszych fazach niepotrzebnie stymuluję wzrost liści (kosztem korzeni) oraz wpływa na gromadzenie szkodliwego azotu-α-aminowego w surowcu. Składnik ten w produkcji obniża lepkość soku i ujemnie wpływa na jego alkaliczność, co w konsekwencji utrudnia krystalizację cukru (jego wydobycie z korzeni). Do pozostałych składników melasotwórczych należą: sód oraz potas.

Eksperci zalecają zatem podanie dawki pogłównej nie większej niż 50 kgN/ha i nie później niż do połowy czerwca.

W wielu rejonach kraju niestety jest bardzo sucho, co tymczasowo wstrzymuje rolników do podania pogłównych dawek azotu w uprawach. Stosowanie nawożenie w takich warunkach mija się z celem. Brak wilgoci uniemożliwia rozkład granul nawozowych, a w dodatku susza wpływa na większe straty składnika.