Są różne style ogrodów, np. rustykalny, wiejski, angielski, egzotyczny czy japoński i do każdego będzie pasować zupełnie inna alejka ogrodowa. Aby wszytko dobrze się komponowało należy wybrać odpowiedni rodzaj nawierzchni (materiału), z jakiego będzie wykonana.

Zadaniem alejek jest łączenie często odwiedzanych miejsc ogrodu oraz kształtowanie jego przestrzeni. W ogrodach, w których panuje uporządkowany kształt geometryczny, najlepiej będą prezentować się ścieżki proste. W ogrodach naturalistycznych, wiejskich lepiej zastosować alejki kręte lub o delikatnych łukach, przy których będą rosnąć niższe rośliny.

Ścieżki w ogrodzie oprócz estetyki powinny odznaczać się funkcjonalnością. W naszych warunkach klimatycznych materiał, z którego są wykonane powinien być trwały, mrozoodporny i antypoślizgowy. W zależności od miejsca w ogrodzie można również wykonać ścieżkę z innego materiału, np. ścieżka kamienista z zadarniającymi roślinami, która prowadzi do ogrodu alpinaryjnego lub ze alejkę ze żwirku do altany lub tarasu.

Ścieżki, które znajdują się w pobliżu trawnika powinny leżeć na równi z murawą, ponieważ ułatwi nam to koszenie. Jedynie odradza się w ten sposób tworzyć ścieżki ze żwirku, które powodują uszkodzenia noży kosiarek. Alejki przylegające do rabat warto ułożyć nieco wyżej, dzięki temu gleba nie będzie wypłukiwana podczas podlewania lub ulewnych deszczy. Wyżej układamy ścieżkę z kamieni, między którymi możemy posadzić rośliny alpinaryjne, np. rojniki, rozchodniki, floksy szydlaste, mydlnice, żagwin. Dzięki takiemu układowi rośliny podczas chodzenia nie będą deptane.

Do wykonania alejki można wykorzystać różne materiały. Najczęściej do budowy alejki ogrodowej wykorzystuje się kostki betonowe, kamień, klinkier, żwirek, drewniane klocki. Układ nawierzchni może być różny i tworzyć różny kształt czy mozaikę. Warto jedynie wspomnieć, że projekt alejki powinien być wykonany ze smakiem i być interesujący. Takim przykładem jest, np. stworzenie na przemian ułożonej kostki szachowej składającej się z kostki betowej i kostek porośniętych trawą lub karmnikiem ościstym. Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie kostki brukowej z kępami ozdobnych niskich traw, np. kostrzewa sina lub miotlasta ( odm. 'Teddybar') lub zawciągu nadmorskiego.