Obecnie chemiczne metody są bardzo ograniczone. Niechemiczne metody powinny być prowadzone w różnych kierunkach i oparte na działaniach zapobiegawczych (płodozmian, agrotechnika) oraz bezpośredniego zmniejszenia liczebności chwastów poprzez ich mechaniczne zwalczanie już w zespole uprawek pożniwnych po zbiorze rośliny przedplonowej (jeżeli nie był wysiany poplon). W tym okresie w szczególności należy zwalczać gatunki chwastów wieloletnich rozmnażających się przez podziemne rozłogi lub na kłączach jak np.: mlecze, ostrożenie, szczawie, gdyż ich zwalczanie w uprawie łubinu jest niemożliwe lub bardzo ograniczone.

Po siewie łubinu mechaniczne odchwaszczanie z użyciem brony jest możliwe bezpośrednio po siewie (faza wzrostu BBCH 01-03), ale przed wyłonieniem się korzonka zarodkowego z okrywy nasiennej, gdyż w tej fazie jest bardzo wrażliwy na mechaniczne uszkodzenia. Po wschodach łubinu mechaniczne odchwaszczanie jest również możliwe od fazy 3-4 liści łubinu (BBCH 23). Jednakże łubin, w porównaniu do innych upraw, jak np. zboża, jest mniej tolerancyjny względem mechanicznego odchwaszczania z użyciem brony. Jest również wrażliwy na zachwaszczenie i korzyści wynikające z mechanicznego zwalczania chwastów mogą przewyższyć uboczne skutki bronowania. Podczas bronowania należy uważać, aby nie uszkodzić lub nie wyrwać roślin łubinu. Prędkość jazdy (większa prędkość skutkuje większą intensywnością działania) oraz rodzaj brony i jej ustawienia robocze (gdy jest taka możliwość) dostosować trzeba do warunków pola oraz fazy rozwoju łubinu.

W celu ograniczenia ujemnych skutków bronowania zabieg najlepiej przeprowadzić w warunkach sprzyjających mniejszemu turgorowi (jędrności) roślin. Zabieg bronowania najlepiej wykonać w godzinach popołudniowych, gdy wierzchnia warstwa gleby jest sucha.

Najbardziej wrażliwe na bronowanie są chwasty w fazie siewek. Bronowanie na glebie wilgotnej przynosi słabszy efekt chwastobójczy. Bronowanie na powierzchni nierównej lub zbrylonej skutkuje wzrostem uszkodzeń łubinu.

Odchwaszczanie z zastosowaniem opielacza wymaga siewu w większym odstępie rzędów, powyżej 25-30 cm.

Stosowanie większej rozstawy między rzędami skutkuje zmniejszeniem plonu nasion w następstwie mniejszej obsady łubinu, a gdy planujemy uprawę na nasiona, nie jest zalecane nadmierne zagęszczenie roślin w rzędzie, gdyż wpływa to na wzrost zielonej masy i wydłużenie wegetacji kosztem plonu nasion.

W celu uzyskania wyrównanych i szybkich wschodów w optymalnej obsadzie - należy stosować zdrowy, dobrej jakości materiał siewny i wolny od nasion chwastów. Nasiona wysiewać w zalecanych ilościach, terminach i optymalnej głębokości siewu. Bardzo ważne jest optymalne ustalenie normy siewu, dostosowane do wymagań odmiany oraz stanowiska, co zmniejsza ryzyko zachwaszczenia wtórnego.