Tradycyjna uprawa?

Uprawa gleby pod groch pastewny jest najczęściej tradycyjna - po zbiorze przedplonu należy wykonać podorywkę lub kultywatorowanie i bronowanie w celu zniszczenia wschodzących chwastów. W razie dużej ilości samosiewów zbożowych lub chwastów dwuliściennych konieczne będzie zastosowanie herbicydu z glifosatem. Późną jesienią należy wykonać głęboką orkę przedzimową lub zastosować uprawę uproszczoną. Orka zwiększa dostępność N na skutek szybszego rozkładu resztek pozbiorowych, ale zmniejsza różnorodność bakterii brodawkowych, której z kolei sprzyja uprawa uproszczona (bezpłużna). Wiosną najważniejszym zabiegiem jest przygotowanie pola do siewu na głębokość 6-8, a nawet do 10 cm na glebach nieco słabszych. Ważne jest wyzbieranie kamieni i dobre wyrównanie pola po siewie, co pozwoli na niskie ustawienie hedera w sytuacji częściowego wylegnięcia łanu.

Optymalny termin siewu grochu pastewnego przypada na przełom marca i kwietnia. W przypadku uprawy mieszanek, zwłaszcza z jęczmieniem jarym termin siewu może być nieco późniejszy.

Średnia norma wysiewu grochu pastewnego w czystym siewie wynosi około 180 kg na ha. Przy jej wyliczaniu należy przyjąć wysiew około 80 kiełkujących nasion na 1 m2. Rozstawa rzędów powinna wynosić 15-20 cm, a głębokość siewu: 6-8 cm. W siewach mieszanych udział grochu pastewnego w normie wysiewu wynosi z reguły 30-50 proc. jego podwyższanie nie prowadzi do wzrostu plonu mieszanki, ale może podnieść zawartość w niej białka.

Do najbardziej popularnych komponentów mieszanek z grochem pastewnym należą: jęczmień jary na glebach nieco lepszych i owies - na słabszych.

W lata suche lepiej plonuje mieszanka z jęczmieniem, w wilgotne - z owsem. Należy pamiętać, że w mieszankach głębokość siewu należy nieco zmniejszyć - do 3-4 cm, tak żeby nie utrudniać wschodów zbóż, a rozstawa rzędów może być typowa dla składnika zbożowego.

Niezależnie od sposobu uprawy grochu pastewnego podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest staranne przygotowanie pola wolnego od chwastów.

Wiosną najskuteczniej zwalczać chwasty po siewie, a w razie konieczności, przy dużym nasileniu dwu- lub jednoliściennych - także po wschodach według zaleceń IOR-u (tak jak grochu siewnego jadalnego). Mieszanki grochowo-zbożowe silniej konkurują z chwastami, stąd najczęściej wystarczy bronowanie zasiewów w fazie 3 liści zbóż, a tylko w przypadku silnego zachwaszczenia należy zastosować herbicydy. Jednak chemiczna pielęgnacja mieszanek jest trudna, gdyż środki ochrony zbóż często nie są przydatne (z powodu szkodliwości lub neutralności) dla grochu i odwrotnie.