Niektóre warzywa w warunkach letnich tracą bardzo często na walorach smakowych, gdyż ich liście czy ogonki liściowe są twarde i elastyczne. W uprawie są odmiany warzyw, które wymagają poprawy walorów smakowych poprzez bielenie. Do takich należą m.in. endywia sałatowa, seler naciowy, burak liściowy, ale także takie gatunki warzyw jak kard, fenkuł czy rabarbar.

W wyniku hodowli powstały odmiany, które nie wymagają bielenia. Ich towarowa uprawa na dużych areałach jest wówczas znacznie ułatwiona. W Polsce warzywem o charakterze produkcyjnym i poddawanym bieleniu jest szparag. Pozostałe warzywa uprawiane są na mniejszą skalę.

Bielenie polega na odcięciu dostępu światła w wyniku, którego warzywa tracą znaczną część chlorofilu. Ich liście, ogonki liściowe czy zgrubienia stają się delikatne w smaku, ponieważ tracą włókna i goryczkę, a uzyskują lepsze walory smakowe. Zabieg wykonujemy w okresie wegetacji warzyw, zazwyczaj 2-3 tygodnie przed zbiorem warzyw.

Bielenie grubych ogonków liściowych selera naciowego, karda, rabarbaru, buraków liściowych wykonujemy poprzez zawiązaniu wokół rośliny czarnej folii lub agrowłókniny. Ogonki nie powinny byś mocno ściśnięte, tak aby w środku był dostęp powietrza oraz możliwość szybkiego odparowania nadmiaru wody. Bielone ogonki liściowe mogą być traktowane, jako letni zamiennik szparagów.

Endywie sałatową bielimy poprzez podwiązanie wszystkich liści do góry w momencie, kiedy wytworzyła już rozetę z liści. Wartościowe i delikatne robią się wówczas młode, wewnętrzne liście. Nie powinno się endywię przykrywać żadnym materiałem, ponieważ liście od środka powinny mieć możliwość szybkiego wyschnięcia.

Bieleniu możemy również poddać koper włoski (fenkuł). W momencie, kiedy zaczynają się tworzyć zgrubienia, należy obkopać dolną część rośliny. Zgrubienia stają się wówczas bardziej białe, delikatniejsze i nie ulegają rdzawieniu. W przypadku tego warzywa, które uprawia się w zagonach, kopczykowanie można wykonać mechanicznie. 

Podobał się artykuł? Podziel się!