W uprawie zbóż powinien być przynajmniej jeden rok przerwy, gdyż patogeny będące sprawcami chorób podstawy źdźbła i korzeni mogą przetrwać w glebie nawet dwa lata, dlatego dobrze jest wprowadzać rośliny fitosanitarnie. Wprowadzenie do zmianowania roślin strączkowych lub motylkowych drobnonasiennych wysiewanych w plonie głównym jest jednym ze sposobów odbudowania prawidłowej struktury gleby. Ponadto w tym roku do roślin wysokobiałkowych można uzyskać płatność związaną z produkcją, która ma stanowić równowartość 239,6 eur, dopłatę można dostać za zazielenienie, czyli równowartość 71,8 eur, a także dopłatę z tytułu płatności dodatkowych, której szacowana kwota to równowartość 40,4 eur do ha i jeszcze JPO równowartość 107 eur.

Spośród roślin strączkowych najwyższym potencjałem plonotwórczym wyróżnia się bobik. Ma małe wymagania termiczne i duże wymagania wodne. Najlepiej udaje się na glebach zwięzłych o pH zbliżonym do obojętnego. Wysokie plony można uzyskać również na glebach kl. IVa., pod warunkiem dobrego uwilgotnienia. Nie udaje się na glebach kwaśnych. Na glebach ciężkich i średnich wykorzystywane są jego właściwości fitomelioracyjne. Wytwarza silny palowy system korzeniowy do 110 cm długości, z korzeniami bocznymi prawie tak długimi jak korzeń główny. Taki system korzeniowy drenuje glebę poprawiając jej właściwości fizyczne i chemiczne przez co bobik jest zdolny do pobierania i uruchamiania składników pokarmowych niedostępnych dla zbóż, np. fosforu i potasu. Na glebach o średniej zasobności wystarczy nawożenie w ilości 60-80 kg/ha P2O5 i 80-120 kg/ha K2O. Bobik pozostawia po sobie na 1 ha 4-5 ton resztek pożniwnych zawierających około 70 kg N, 20 kg P2O5 i 40 kg K2O.

Przeciętne plony nasion wahają się od 3 t/ha w warunkach produkcyjnych do 4-5 t/ha w warunkach korzystnych. Nasiona bobiku zawierają 28-30 proc. białka ogólnego o wysokiej wartości biologicznej. Pod względem składu aminokwasowego białko bobiku bilansuje się z białkami występującymi w śrutach zbożowych, dlatego śruta bobikowa jest dobrym komponentem do produkcji pasz treściwych. Dotyczy to szczególnie niskotaninowych odmian, których udział w mieszankach paszowych może być wysoki.

Podobał się artykuł? Podziel się!