Krokusy wiosenne każdemu kojarzą się z wiosną. Jako jedne z pierwszych zakwitają ukazując białe, żółte lub fioletowe kwiaty. W zależności od gatunku niektóre dodatkowo na płatkach posiadają jaśniejsze paski. Jeśli podejmujemy się uprawy krokusów, warto pomyśleć o towarzystwie dla nich, w postaci wcześnie kwitnących irysów cebulowych.

Zarówno jedne jak i drugie rośliny nie należą do wysokich i zwykle dorastają do 10-15 cm wysokości. Tworzą niewielkie kępy trawiastych liści wśród których ukazują się jaskrawo ubarwione kwiaty. Rośliny ładnie komponują się z innymi niższymi bylinami, np. przylaszczkami, bratkami, pierwiosnkami, stokrotkami. Okazale także wyglądają posadzone na trawniku lub ogrodzie żwirowym.

Do wiosennych gatunków, które spotkamy w sprzedaży zaliczamy m.in. krokus wąskolistny, krokus wiosenny i liczne jego mieszańce. Pierwszy gatunek kwitnie jako pierwszy. Posiada mniejsze kwiaty od później kwitnącego krokusa wiosennego. Mieszańce odznaczają się dużymi kielichowatymi kwiatami i zwykle wyrastają pojedynczo. Krokus wąskolistny szybko się rozrasta i tworzy gęste kępy wąskich liści.

Do wczesnowiosennych irysów cebulowych wymienić można irys Dandforda oraz irys żyłkowany. Irysy te kwitną na przełomie marca i kwietnia. Oba gatunki są niskie i mogą być sadzone obok krokusów. Pierwszy gatunek posiada żółte kwiaty, zaś kosaciec żyłkowany odznacza się niebieskimi (różne odcienie) z żółtą gardzielą i barwnymi akcentami płatkami.

Bulwy krokusów i cebule irysów wysadzamy do dobrze przepuszczalnej gleby, na głębokość do 10 cm. Aby uzyskać efekt kwitnących kęp należy cebulki sadzić co 10 cm. Zbyt głębokie sadzenie opóźnia kwitnienie. Irysy są bardziej kapryśne względem stanowiska i mogą przez pierwszy rok słabo rosnąć, ale po zaaklimatyzowaniu się również szybko utworzą kwitnące kępki.

Po wysadzeniu irysów i krokusów dla szybszego ich ukorzenienia się i ochroną przed przymrozkami warto na powierzchni rozsypać warstwę kompostu i ściółki w postaci drobno rozdrobnionej kory, dębowych liści lub stroiszu.