Przyczyn brązowienia iglaków może być kilka: błędy w uprawie, choroby i szkodniki lub jest to naturalne zjawisko. Sami musimy ocenić co dolega naszym iglakom i podjąć odpowiednie kroki.

Jest wiele odmian iglaków, których cechą charakterystyczną są barwne (żółto-zielone) igły. Nie jest to objaw niedoboru czy choroby. W zależności od odmiany igły przybierają lekko brązowy, miedziany lub sinofioletowy kolor podczas okresu zimy. Jest to naturalna reakcja na chłód. Dopiero wiosną możemy ocenić, czy wierzchołki pędów są żywe czy zostały porażone przez mróz. Cechą naturalną niektórych krzewów (żywotniki, jałowce) jest to, że w wewnątrz krzewu igły, a nawet całe pędy brązowieją.

Powodem brązowienia iglaków jest błąd w uprawie, a konkretnie w nawożeniu. Pędy wierzchołkowe są najbardziej wrażliwe na uszkodzenia mrozowe. Swój wzrost powinny zakończyć przed jesienią, dlatego dokarmianie nawozami zawierającymi azot powinno się zakończyć w lipcu. Od połowy lata iglaki dokarmiamy tylko nawozami zawierającymi fosfor, potas i magnez.

Korzenie iglaków są bardzo wrażliwe na niedobór i nadmiar wody. Zbyt ciężka, wilgotna gleba posiada złe warunki wodno-powietrzne i przyczynia się do rozwoju chorób korzeni i ich gnicia. Objawem jest obumieranie całych krzewów. W upalne lato iglaki należy regularnie podlewać, a nawet spryskiwać. Ważne jest ściółkowanie gleby pod iglakami. Zimozielone rośliny i iglaki podlewamy w okresie bezśnieżnej zimy. Korzenie cierpią z powodu braku wody, co prowadzi do tzw. suszy fizjologicznej, której objawy są  widoczne dopiero na wiosnę, kiedy to całe iglaki zamierają.
Brak składników mineralnych, zwłaszcza magnezu, jest także częstą przyczyną przebarwiania się igieł. Żółknięcie iglaków najczęściej występuje latem, w suchej glebie, gdy przyswajalność składników pokarmowych jest znacznie mniejsza. Rośliny należy nawozić regularnie doglebowo lud dolistnie. Ten ostatni sposób nawożenia, głównie nawozami chelatowymi, jest zabiegiem interwencyjnym i daje lepsze rezultaty niż nawożenie doglebowe.

Szkodniki i choroby iglaków bardzo często są przyczyną żółknięcia i opadania igieł oraz obumierania krzewów. Zamieranie pędów powodują  grzyby z rodzaju: Botrytis, Kabatina i Phytophthora. Najgroźniejszą chorobą jest fytoftoroza, która pojawia się w zbyt wilgotnym podłożu i powoduje zamierania korzeni i całych roślin. Objawy widoczne są u nasady pnia.  Nad obumarłymi, brązowymi tkankami widać jasne, zdrowe drewno. Ze szkodników najczęściej iglaki atakowane są przez przędziorka chmielowca, miodownicę żywotnikową, tarczniki i ochojniki. Zwalczanie chorób i szkodników wykonujemy już od wiosny.

Jeśli iglak nagle zaczyna brązowieć w jednym miejscu, a jednocześnie posiadamy w domu psa, istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie on jest przyczyną usychania iglaków. Krzewy warto zabezpieczyć ozdobnym płotkiem, by pies nie miał dostępu do krzewu.

Podobał się artykuł? Podziel się!