Dzikie róże to mało wymagające krzewy, które mogą rosnąć na ubogich glebach. Są całkowicie odporne na mróz, nie wymagają ochrony przed szkodnikami i chorobami, a dodatkowo ich kwiaty i owocostany są traktowane jako surowiec zielarski.

Owocostany zawierają znacznie więcej witaminy C (840-6000 mg/100g świeżej masy) niż czarne porzeczki i cytryny. Są również bogatym źródłem witamin: A, B1, B2, K, E oraz kwasów organicznych. W Polsce w okolicach Warszawy i Oleśnicy znajdują się plantacje tych krzewów. Surowiec zielarski, owoce dzikiej róży i płatki kwiatów są obiektem zainteresowania zakładów przetwórczych. W zależności od gatunku można z jednego ha uprawy zebrać od 1,5-6 t owoców.

Dzikie róże dorastają nawet do 3 m wysokości i posiadają długie, łukowato wygięte kolczaste pędy. Ich ozdobą są liczne pojedyncze i pachnące kwiaty pojawiające się latem. Kwitną tylko raz w sezonie, ale jesienią mogą pochwalić się dodatkowo ozdobnymi w różnych barwach owocostanami oraz przebarwiającymi się liśćmi. Kwiaty pojawiają się na dwuletnich pędach, dlatego cięcie krzewów przeprowadza sie co kilka lat, wycinając tylko starsze pedy. 

Spośród wielu gatunków na uwagę zasługuje nasz polski rodzimy, czyli róża dzika (Rosa canina). Kwiaty są bladoróżowe, owoce jajowate, czerwone i są cennym surowcem przetwórczym. Cała roślina wydziela przyjemny różano-jabłkowy zapach. Innym cennym gatunkiem jest róża rdzawa (R. rubiginosa). Owoce jej zebrane w grona zawierają dużo cukrów i są wykorzystywane w przemyśle.

W wyniku hodowli powstało również wiele typów róż dzikich, które odznaczają się dużą zawartością składników biogennych i są wykorzystywane w przemyśle zielarskim i spożywczym. Są to odmiany róży girlandowej (R. cinnanomea) jak 'Selecta' oraz odmiany roży dzikiej 'Sylwana', 'Jubileuszowa'. Mieszańce odmianowe róży Beggera (R. beggeriana) i róży pomarszczonej (R. rugosa) posiadają dorodne i cenne owoce. Są to odmiany m.in. 'Skolimów', 'Chylice', 'Konstancin'.