Może być użytkowana pastwiskowo - odporna na przygryzanie i udeptywanie, lub kośnie jako zielonka lub siano. Wykorzystanie pastwiskowe, jak również zadawanie skoszonej zielonki ma ograniczony charakter czasowy. Kwiaty komonicy zawierają substancje gorzkie, przez co rośliny w fazie kwitnienia są niechętnie pobierane przez zwierzęta. W trakcie suszenia, zwiazki te ulegają rozkładowi. Siano stanowi bardzo delikatną paszę i pod względem składu chemicznego dorównuję lucernie. Odznacza się wysoką zawartością białka i składników mineralnych - przede wszystkim wapnia i magnezu, oraz wyższą niż u innych motylkowatych koncentracją karotenów. Plon zielonej masy sięga 15-20 t/ha, a nasion 0,2-0,4 t/ha.

Wymagania glebowe komonicy są małe. Udaje się zarówno na glebach lżejszych, jak i cięższych. Może być siana razem z rośliną ochronną, lub w mieszankach z trawami. Komonica zasiana bez rośliny ochronnej kwitnie w sierpniu, dając w roku siewu jeden pokos. Pełnię rozwoju osiąga od 2-3 roku po siewie, wydając wówczas dwa pokosy w sezonie.  

W prowadzonym przez COBORU rejestrze odmian figuruje jedna odmiana komonicy zwyczajnej - Skrzeszowicka. Jest to odmiana średniowczesna, dobrze zimująca w naszych warunkach klimatycznych, odporna na suszę ale w takich warunkach daje niższe plony. Hodowcą jest Małopolska Hodowla Roślin-HBP sp. z o.o. Została otrzymana dzięki selekcji z dzikich populacji tego gatunku.