O sukcesie w uprawie kukurydzy, a także o jej wartości jako paszy w dużym stopniu decyduje odmiana. Warto już teraz rozejrzeć się za materiałem siewnym, gdyż z każdym kolejnym miesiącem wybór w najlepszych firmach będzie coraz skromniejszy. Dokonanie odpowiedniego wyboru odmiany kukurydzy ma znaczenie dużo większe niż przy pozostałych roślinach uprawnych. Szacuje się, że za 30 proc. czynników odpowiadających za powodzenie w uprawie kukurydzy odpowiada dobór odmiany do danych warunków, zarówno klimatycznych, jak i technologii uprawy. Do wyboru mamy odmiany z przeznaczeniem na ziarno, kiszonkę oraz te o dwukierunkowym sposobie użytkowania. Należy jednak pamiętać, że dobre odmiany ziarnowe mogą być przeznaczone również na kiszonkę, ale nie odwrotnie.

Odmiany ziarnowe powinny charakteryzować się korzystnym udziałem ziarna w stosunku do pozostałych części rośliny (udział kolb powyżej 50 proc. s.m. rośliny), a także szybkim jego dosychaniem na polu. Zadanie to ułatwia budowa kolb, w których liście okrywowe są luźno ułożone, jak również cieńsza okrywa owocowo-nasienna ziaren.

Przy wyborze odmiany na kiszonkę decyzja często opiera się wyłącznie na wysokości plonu zielonej masy oraz dostosowaniu do odpowiedniej długości okresu wegetacyjnego (liczba FAO). Tak ograniczone kryterium wyboru nie pozwala w pełni zaspokoić wygórowanych wymagań żywieniowych, jakie stawiają przed nami Hf-y. Oprócz ogólnego plonu rośliny należy zwrócić również uwagę na udział kolb w całej masie rośliny. Decyduje to w dużej mierze o ładunku energetycznym, jaki niesie kiszonka z kukurydzy. Najlepiej, gdy udział kolb przekracza 50 proc. suchej masy całej rośliny. Kolejnym bardzo ważnym, a niestety pomijanym często, wskaźnikiem dobrej kiszonki jest strawność materii organicznej części wegetatywnych, a należy pamiętać, że odpowiada ona praktycznie za połowę energii pochodzącej z ogólnej suchej masy kiszonki. Przy wyborze odmian, szczególnie kiszonkowych, warto wybierać te charakteryzujące się efektem "stay green". U roślin tych w mniejszym stopniu następuje zasychanie liści, dzięki czemu utrzymują zieloność w okresie dojrzewania. Cecha ta poprawia strawność części wegetatywnych oraz umożliwia lepsze ich rozdrobnienie i łatwiejsze zagęszczenie w silosie. Odmiany "stay green" wykazują również wyższą odporność na choroby grzybowe, co pozwala ograniczyć zawartość mikotoksyn w paszy.