- Wykorzystać można z niej zarówno włókna, słomę, jak i olej, a dzięki badaniom prowadzonym nad specjalnymi odmianami tej rośliny wiemy, jak wykorzystywać ją w medycynie - powiedział profesor.

Kluczowym elementem programu rewitalizacji lnu w Polsce ma być poszerzenie areału tej rośliny. Tradycyjnym obszarem upraw lnu w Polsce był Dolny Śląsk, gdzie jeszcze w latach 60. XX w. obsiewano nią 19 tys. hektarów. Później areał upraw systematycznie malał. - Dziś szacujemy, że len sadzi się na około 100 hektarach - mówił profesor.

Zdaniem naukowca początek odbudowy uprawy lun w regionie mógłby odbyć się poprzez zasiewanie pól irygacyjnych i leżących odłogiem. - Są odmiany lnu, które bardzo dobrze przyczyniają się do rekultywacji takich gleb - tłumaczył.

Według szacunków Szopy-Skórkowskiego obecnie polski przemysł włókienniczy potrzebuje rocznie około 20 tys. ton lnu. - To wszystko jest sprowadzane z zagranicy, gdy tymczasem mogłoby być produkowane w Polsce - zauważył.

Integralną częścią programu rewitalizacji lnu w Polsce ma być powołanie Centrum Biotechnologii i Agrotechniki Lnu jako zaplecza badawczo-rozwojowego i utworzenie konsorcjum istniejących firm lniarskich jako zaplecza produkcyjnego. W maju tego roku udało się powołać Polski Klaster Biotechnologiczny Linum, który ma koordynować działania zmierzające do realizacji programu rewitalizacji lnu w Polsce.

Naukowcy z Uniwersytetu Wrocławskiego opracowali żel o właściwościach bakterio- i grzybobójczych na bazie genetycznie modyfikowanego lnu. Preparat może być stosowany w leczeniu ciężko gojących się ran i być alternatywą dla tradycyjnych antybiotyków. Preparat został opracowany przez zespół naukowców skupionych w Fundacji Linum, kierowanej przez prof. Jana Szopę-Skórkowskiego, biotechnologa z Uniwersytetu Wrocławskiego. Wcześniej zespół opracował m.in. opatrunki lniane, które pomagają w gojeniu się ran odpornych na leczenie, żele przeciwzapalne oraz półprodukty do produkcji leków na bazie lnu. Preparat na bazie genetycznie modyfikowanego lnu może być stosowany na ciężko gojące się rany powstające na skutek owrzodzeń żylnych, miażdżycy, zespołu stopy cukrzycowej, na odleżyny oraz na rzadziej spotykane chroniczne rany immunologiczne, hematologiczne i owrzodzenia nowotworowe.

Podobał się artykuł? Podziel się!