Lilie od wieków posiadały mistyczne i religijne znaczenie. W średniowieczu uważano je za symbol pokoju, a przedstawiane kwiaty w sztuce - za symbol czystości. Lilia od zawsze była utożsamiana z majestatem i była często uprawiana w królewskich ogrodach. Nawet w starożytności została poświecona bogini Herze, która uchodziła za wzór niewinności, czystości i wierności.

Na przełomie wieków w wyniku hodowli i krzyżowania z czystymi gatunkami uzyskano wiele odmian lilii. W obecnym czasie powstały nawet odmiany tetraploidalne. Poszczególne rodzaje i odmiany różnią się między sobą wzrostem, terminem kwitnienia, sposobem rozmnażania, barwą, kształtem, rozmiarem oraz zapachem kwiatów. Lilie kwitną na przełomie lata, dlatego uważane są za królowe tej pory roku. 

Do rodzaju Lilium należy ok. 100 gatunków roślin cebulowych. Wszystkie wytwarzają cebule złożone z mięsistych, dachówkowato ułożonych łusek, które wyrastają z tzw. piętki. Drugą charakterystyczną cechą są spiralnie lub w okółkach wyrastające na długim pędzie wąskie liście.

Kwiaty są duże, jedno- lub wielobarwne, które pojawiają się na szczycie długiej łodygi. Składają się z 6 płatków i są wzniesione ku górze lub zwisają z odchylonymi do tyłu płatkami. W zależności od kształtu kwiaty dzieli się na: kielichowate, miseczkowate, trąbkowe lub turbanowe. Posiadają długie pręciki na końcach, których znajdują się dwa mocno pylące pylniki, które w bukieciarstwie zazwyczaj usuwa się. W ten sposób wydłużana jest trwałość kwiatów oraz eliminuje się zabrudzenia pyłkiem.

Mieszańce azjatyckie są najpopularniejszymi liliami w ogrodnictwie. Powstały ze skrzyżowania gatunków ze środkowej i zachodniej Azji i stanowią najliczniejszą w odmiany grupę. Większość z nich jest bezwonna, ale za to posiadają wielobarwne kwiaty. Istnieją odmiany dwu- lub trójkolorowe z pojedynczymi lub podwójnymi płatkami. Lilie azjatyckie, w zależności od gatunku i odmiany, dorastają do 50-100 cm wysokości.