Nawożenie azotowe powinno się wykonać 7-10 dni po skoszeniu runi. Zastosowanie go wcześniej może spowodować przypalenie roślin. Nawożenie użytków zielonych azotem zależy od intensywności i sposobu ich użytkowania, w tym przede wszystkim od ilości pokosów.

Dobrze utrzymana 2 kośna łąka może plonować na poziomie 8 ton siana z hektara natomiast 3 kośna na około 10 ton.
Ogólnie przyjmuję się, że dawka po pierwszym pokosie oscylować powinna na poziomie około 50-60 kg N/ha.

Nawożenie azotowe najczęściej stosuje sie w formie saletry amonowej lub saletrzaku. Na glebach umiarkowanie wilgotnych, ciepłych można stosować mocznik. Wszystkie nawozy azotowe zaleca się stosować na krótko przed deszczem. W przeciwnym przypadku mogą następować duże straty azotu. Należy unikać stosowania na użytkach zielonych siarczanu amonu oraz saletry wapniowej, szczególnie na pastwiskach, gdyż w runi mogą się akumulować trujące azotany.

Po pokosie można  z powodzeniem zastosować dokarmianie dolistne zarówno azotem, magnezem jak i mikroskładnikami. Oprysk powinno się wykonać nie prędzej niż 10 dni po skoszeniu 15 procentowym roztworem mocznika, 5 procentowym siedmiowodnym siarczanem magnezu. Można dodać do takiej mieszaniny dolistny nawóz mikroelementowy.

Należy jeszcze zwrócić uwagę, że zbyt wysokie dawki azotu oraz potasu ograniczają rozwój roślin motylkowych, których udział w runi w takiej sytuacji sukcesywnie maleje.

Do nawożenia użytków zielonych można pogłównie zastosować również gnojowicę i gnojówkę. Stosowanie tego nawozu w trakcie wegetacji niesie ze sobą jednak pewne wątpliwości. Związane są one ze stwarzaniem warunków beztlenowych w glebie w przypadku stosowania głównie gnojówki w okresie intensywnych opadów. Niektórzy zwracają uwagę na aspekt sanitarny, zwłaszcza dotyczy to pastwisk. Warto jeszcze zwrócić uwagę na jeszcze jedną właściwość gnojówki. Nadmiar potasu w tym nawozie przy niedoborze magnezu, może powodować tężyczkę pastwiskową u bydła.