Nerina Bowdena (Nerine bowdenii) należy do rodziny amarylkowatych i jest rośliną cebulową. Jej egzotyczne, jaskraworóżowe lub białe promieniste kwiaty o pofalowanych, wąskich płatkach zebrane są po kilka-kilkanaście w baldachach na nagiej (dł. 45 cm) łodydze, która ukazuje się po uschnięciu liści. Nerina potrzebuje ok. 7 miesięcznego okresu na zawiązanie kwiatów.

Nerinę uprawia się jako roślinę doniczkową i nadaje się do uprawy sterowanej. W uprawie amatorskiej cebule wystarczy wsadzić do donicy na przełomie lutego-marca. Sadzimy je na taką głębokość, aby połowa cebuli wystawała nad powierzchnię. W okresie wiosny nerina wydaje wąskie liście i wówczas do końca sierpnia gromadzi składniki pokarmowe. Po tym okresie zaczynają usychać i pierwsze kwiaty pojawiają się od połowy września (odmiany wczesne) do października (odmiany późne).

Względem uprawy roślina nie ma dużych wymagań. Podłoże powinno być próchniczne z domieszką gliny i piasku. Nerinę uprawiamy na stanowisku słonecznym. W okresie wegetacji wymaga nawożenia, ale w niskich dawkach, gdyż jest wrażliwa na zasolenie. Powinniśmy również uważać z podlewaniem, które wykonujemy dopiero po przeschnięciu podłoża, a w okresie zrzucania liści i okresu spoczynku znacznie je ograniczamy.

Nerina nie wymaga częstego przesadzania, gdyż ciasna i płytka doniczka jest dla niej korzystniejsza niż duża, głęboka misa. Do jednej donicy możemy wysadzić kilka cebul w odległości co 5 cm. U podstawy cebuli matecznej tworzą się nowe potomne cebulki, które zakwitają po osiągnięciu dojrzałości (śr. powyżej 5 cm). Bywa, że po przekwitnięciu na pędzie tworzą się kuliste, zielone małe cebulki powietrzne. Jednak na to, żeby zakwitły potrzeba 4-5 lat.

W uprawie sterowanej okres kwitnienia można przyspieszyć (sierpień) lub wydłużyć (styczeń). Do pędzenia nadają się odmiany: 'Aurore', 'Empire Day', 'His Majesty', 'Teter Barn', 'Trincess Mark'. Aby nerina wydała kwiaty wymaga odpowiednich warunków uprawy, a konkretnie właściwego okresu wzrostu i temperatury podłoża.