Szczypiorek czosnkowy (Allium tuberosum Rottl ex Spreng) jest wieloletnią kępiastą rośliną dorastającą do 40 cm i takiej samej szerokości. Częścią jadalną są płaskie, przypominające trawę liście, które po roztarciu wydzielają czosnkowy aromat. W glebie roślina wytwarza podłużne, wąskie cebulki. Oprócz walorów odżywczych szczypiorek czosnkowy kwitnie (lipiec-wrzesień) tworząc dekoracyjne baldachy, złożone z pachnących gwiaździstych kwiatów.

Warunki klimatyczne Polski sprzyjają uprawie szczypiorku czosnkowego. Jest on odporny na niskie temperatury i wegetację rozpoczyna już nawet na początku marca, po rozmarznięciu gleby. Roślina nie ma dużych wymagań uprawowych i udaje się na prawie niezbyt suchej glebie o pH 6,5. Na jednym stanowisku może być uprawiany przez kilka lat. Polecane jest tylko odmłodzenie roślin poprzez podział kęp.

Uprawę prowadzi się z wysiewu nasion wprost do gruntu lub na rozsadnik od kwietnia do maja. Nasiona wysiewamy w rzędy co 30 cm lub gniazdowo w takiej samej odległości. Rośliny produkowane z rozsady wysadzamy po kilka w kępie. Właściwe plonowanie uzyskujemy od II roku uprawy. Szczypiorek może być uprawiany również w donicach. Musimy jedynie zadbać o regularne jego podlewanie i nawożenie.

W otwartym gruncie szczypiorek nie ma dużych potrzeb nawozowych. Co roku na jesieni można rośliny nawieźć kompostem dodatkowo uzupełniając wieloskładnikowymi nawozami mineralnymi. Gatunek jest odporny na choroby i szkodniki i dlatego może być z powodzeniem uprawiany w uprawach ekologicznych. Jedynie wiosną może być porażany przez poskrzypkę liliową.

Liście są bardzo aromatyczne i są bogatym źródłem składników mineralnych w tym żelaza. Od pospolitego szczypiorku zawiera też znacznie więcej witaminy C. Zbiór liści przeprowadzamy przez całe lato. Pojawiające się kwiatostany mogą nieco zmniejszyć plon. Liście podobnie jak pozostałych gatunków nadają się do sałatek, sosów, zup, twarogu dodając im czosnkowego aromatu.