Pielęgnacja grochu nie jest skomplikowana. Obejmuje zaszczepienie materiału siewnego preparatem biologicznym zawierającym żywe kultury bakterii z rodzaju Rhizobium, zaprawienie go środkiem grzybobójczym, odchwaszczenie zasiewu (w priorytecie przedwschodowo i ewentualnie interwencyjnie po wchodach grochu), przeprowadzenie zazwyczaj jednego zabiegu chemicznego przeciwko wystąpieniu chorób grzybowych i co najmniej jednego przeciwko szkodnikom.

ODCHWASZCZANIE - GDY POJAWIĄ SIĘ WĄSY

W przypadku grochu najefektywniejsze i zarazem najtańsze jest odchwaszczanie wykonane przed wschodami grochu. Warunki do takich zabiegów były w tym roku dobre. Jest więc duża szansa (jeśli zastosowaliśmy taki zabieg), że większość chwastów już została wyeliminowana. Jeżeli z różnych przyczyn nie udało się nam wykonać oprysku przedwschodowego lub plantacja wymaga poprawek herbicydowych, zabieg należy wykonać, wykorzystując jeden z dopuszczonych do tego herbicydów (tab. 1).

Chwasty dwuliścienne powschodowo najczęściej traktuje się bentazonem. Na rynku jest obecnych 6 preparatów zawierających tę substancję czynną. Do powschodowego odchwaszczania można także użyć prosulfokarbu lub MCPB w postaci soli sodowej. W przypadku silnego zachwaszczenia i konieczności zwalczania szerszego spektrum gatunków chwastów można również łączyć substancje czynne, np. bentazon z MCPB. Producent Basagranu 480 SL oraz Butoxone M 400 SL poleca wówczas zastosować dawkę tych preparatów w stosunku 1,5 + 1,5 l/ ha lub 1 + 2l/ha - decyduje skład gatunkowy zachwaszczenia plantacji. W tym roku część wymarzniętego rzepaku ozimego przesiana została grochem. W takich stanowiskach należy się liczyć z licznymi samosiewami przedplonu. Do jego zwalczenia - koniecznie we wczesnych fazach wzrostu, należy zastosować Butoxone w dawce 3-4 l/ha bezwzględnie z adiuwantem, np. Mediator Max.

Zazwyczaj pomimo zastosowania herbicydów doglebowych uprawa grochu wymaga dodatkowego zwalczania chwastów jednoliściennych, w tym często występującego w tej uprawie owsa głuchego, a niekiedy także perzu właściwego. Przeciwko tym gatunkom można stosować np. propachizafop, cykloksydym, fluazyfop-P butylu, haloksyfop-R metylu, chizalofop-P tefurylu (tab. 1).