Do ogrodu należy wybrać takie drzewo, aby łączyło w sobie elementy dekoracyjne, a przy tym było mało kłopotliwe. Drzewo w ogrodzie zazwyczaj stanowi centralny punkt, ale także posadzone na uboczu może stanowić miejsce odpoczynku, np. pod drzewem można postawić ławkę, altanę, a do dwóch przypiąć hamak. Drzewa dają przyjemny chłód i cień. Pod ich konarami można również założyć cienisty zakątek ogrodu.

Niektórzy kierując się przy wyborze najczęściej sadzą dzikie gatunki pospolitych drzew, które rosną w naturze, np. sosnę zwyczajną, modrzewie, brzozę brodawkowatą, dąb czerwony. O ile odmiany w obrębie wyżej wymienionych gatunków posiadają niższe rozmiary, ozdobne liście, to właściwe gatunki mogą przysporzyć trochę kłopotów.

Modrzew, brzoza zrzucają duże ilości liści, które zaśmiecają i zatykają rynny. Dodatkowo modrzew silnie zakwasza glebę. Sosna z wiekiem traci na urodzie i staje się wysokim smukłym drzewem, które zrzuca szyszki, igły również zakwaszając glebę. Dzikie gatunki są dużych rozmiarów i często wymagają przycinania W przypadku tych gatunków zalecamy odmiany karłowe lub szczepione (np. typu pendula).

Zamiast dzikich gatunków proponujemy ozdobne drzewa, które ładnie kwitną, przebarwiają się na jesień lub posiadają ozdobne owocostany. W ich obrębie są atrakcyjne odmiany o barwnym ulistnieniu liści i dużych, klapowanych oraz pierzastych rozpadających się na drobne, małokłopotliwe listki.

Na kwaśne, przepuszczalne gleby polecamy magnolię japońską (M. kobus) (fot. 2)oraz magnolie Siebolda odm. japońska (M. sieboldii ssp. japonica) (fot. 3). Pierwszy gatunek posiada piramidalną koronę i dorasta do 10 m wysokości i 6 m szerokości. Magnolia Siebolda jest znacznie niższa i osiąga 3 m wysokości oraz odznacza się kulistą koroną.

Magnolia japońska wiosną (kwiecień) wytwarza kwiaty o rozchylonych płatkach barwy białej. Drugi gatunek kwitnie latem i wytwarza charakterystyczne miseczkowate białe kwiaty z czerwonymi pręcikami. Jesienią owalne liście przybierają żółty kolor, a wśród nich widoczne są czerwone owocostany. Oba gatunki są witalne i odporne. Należy wspomnieć, ze magnolie płytko się korzenią i wrażliwe są na uszkodzenia korzeni. Pod ich koronami możemy jedynie stworzyć wrzosowisko z niskich krzewinek.