Udają się na różnych glebach o głębokiej warstwie próchnicznej i uregulowanym odczynie (pH 6-7,2). Gleby kwaśne często się zaskorupiają, a składniki pokarmowe w takich glebach są mniej dostępne dla roślin. Buraki pastewne potrzebują znacznie więcej wody niż cukrowe. Poza tym ich siewki silniej i częściej porażane są zgorzelą.

Buraki pastewne najczęściej uprawia się po zbożach. Nieodpowiednimi przedplonami są buraki cukrowe i rzepak z powodu zagrożenia ze strony chorób i szkodników. Pola przeznaczone pod buraki pastewne muszą być niezachwaszczone. Jesienią trzeba zastosować obornik (30-40 t/ha) oraz nawozy fosforowe i potasowe, a następnie wykonać głęboką orkę przedzimową. Jeśli nawozów tych nie zastosowano jesienią, należy rozsiać je wiosną, w ilości 60-100 kg fosforu i 140-200 kg potasu na hektar. W rejonach o dużej ilości opadów 2/3 dawki potasu stosuje się przed zimą, a 1/3 wiosną.
Nawozy azotowe wnosi się w dawce 160-200 kg azotu na hektar. Wyższe dawki azotu nie tylko nie podnoszą plonów korzeni, ale obniżają w nich zawartość suchej masy. Do 100 kg azotu na hektar wnosi się przedsiewnie, a pozostałą azotu należy zastosować jak najwcześniej pogłównie, gdy buraki mają 2-4 liście. Pogłówne nawożenie azotem można połączyć z przerywką.

Wiosną pole należy jak najwcześniej zabronować. Bezpośrednio przed siewem glebę należy doprawić agregatem uprawowym składającym się z kultywatora i wału strunowego.

Buraki pastewne są wrażliwe na opóźnienie siewu, na co reagują zmniejszeniem wartości paszowej korzeni oraz spadkiem plonu. Opóźnienia siewu nie można nadrobić później, np. zwiększając nawożenie. Buraki pastewne są jednak wrażliwe na przymrozki (poniżej -4 st.C) i mają większe wymagania cieplne niż buraki cukrowe. Dlatego powinny być wysiewane po zakończeniu siewów buraków cukrowych. Podczas siewu gleba powinna ogrzać się do co najmniej 6 st.C, co przypada na II i III dekadę kwietnia.

Sposób siewu zależy od rodzaju materiału siewnego. Kłębki wielonasienne można wysiewać siewnikami wielorzędowymi. Natomiast nasiona genetycznie jednokiełkowe można wysiewać siewnikami punktowymi, używanymi do siewu buraków cukrowych. Nasiona odmian wielokiełkowych wysiewa się w ilości od 18 do 25 kg na hektar. W wypadku nasion jednokiełkowych ilość wysiewu zależy od rozstawy w rzędzie i wielkości nasion. Można przyjąć, że przy wysiewie co 6 cm potrzeba 4,8 jednostki siewnej na hektar, co 9 cm - 3,2, co 12 cm - 2,5, co 15 cm - 2, a co 18 cm - 1,6.
Głębokość siewu zależy od odmiany, jakości i wilgotności gleby. Nasiona odmian wielokiełkowych na glebach lżejszych sieje się na głębokość 4 cm, a na cięższych - na 2-3 cm (podobnie nasiona odmian jednokiełkowych).

Przed zbiorem powinno znajdować się ok. 80 tysięcy roślin na hektarze. Dlatego buraki pastewne zwykle wymagają wykonania przerywki. Przy siewach rzędowych powinna być ona rozpoczęta w fazie 2 liści, a zakończona, gdy buraki wytworzą 4 liście. W wypadku siewów punktowych przerywkę wykonuje się nieco później, gdy buraki mają 4-6 liści.

Zwalczanie chwastów, szkodników i chorób w burakach pastewnych przeprowadza się tymi samymi preparatami, co w burakach cukrowych. Można je także dokarmiać dolistnie 6-procentowym wodnym roztworem mocznika (6 kg nawozu w 100 litrach cieczy użytkowej) z dodatkiem nawozów mikroelementowych.

Buraki pastewne są dość wrażliwe na przymrozki i powinny być zebrane w październiku przed ich wystąpieniem. Wrażliwość ta zależy od stopnia wystawania korzeni nad powierzchnię gleby. Najbardziej wystają korzenie odmian o małej zawartości suchej masy, które powinny być zbierane najwcześniej.

Zbiór buraków pastewnych trudno jest zmechanizować. Dlatego przeprowadza się go przeważnie ręcznie. Po ogłowieniu i wykopaniu korzenie zwozi się do piwnicy lub składa w kopcach. Temperatura przechowywania powinna wynosić 3-5 st.C. Gdy konieczne jest krótkotrwałe przechowywanie korzeni na polu, składa się je na kupki i okrywa liśćmi. Jest to konieczne, gdyż liście będą chronić przed przymrozkami.

W rejestrze jest dwadzieścia sześć odmian buraków pastewnych, ale dwie (Rekord Poly i Ursus) są przeznaczone tylko na eksport.
Odmiany wielokiełkowe: Mars Poly, Tytan Poly, Ursus Poly, Zentaur, Zentaur Poly.
Odmiany jednokiełkowe: Agat, Arabella, Feldherr, Jarko, Jaspis, Jawor, Juta, Kacper, Kosynier, Krakus, Kyros, Magdalena, Neptun, Petra, Rhodos, Solidar, Tamara, Tintin, Troya.

Odmiany o zawartości suchej masy:
  • małej (do 13 proc.): Agat, Feldherr, Krakus, Neptun, Tamara, Tytan Poly, Ursus Poly,
  • średniej (13-16 proc.): Arabella, Jarko, Jaspis, Jawor, Juta, Kacper, Kosynier, Kyros, Magdalena, Mars Poly, Petra, Rhodos, Solidar, Tintin, Troya, Zentaur, Zentaur Poly.

Źródło: "Farmer" 03/2005

Podobał się artykuł? Podziel się!