W zależności od wielkości powierzchni zielonek należy odpowiednio dobrać maszyny, tworząc z nich kompletny zestaw technologiczny. Wydajność kosiarki i przetrząsacza i zgrabiarki powinna się zgadzać z wydajnością i możliwościami przerobowymi maszyny zbierającej. Dla zwiększenia niezawodności maszyn w czasie zbioru zielonek i zmniejszenia ryzyka awarii sprzętu należy samemu dokonać przed sezonem przeglądu technicznego. Dotrzymanie optymalnego terminu koszenia zielonek może być zapewnione w sytuacji posiadania przez gospodarstwo kosiarki o dużej wydajności. Zwiększenie wydajności koszenia w najprostszy sposób osiągniemy przez zastosowanie zestawu dwóch kosiarek rotacyjnych zawieszanych, czołowej i tylnej. Oprócz dużej wydajności koszenia należy zwrócić uwagę na jego jakość. Zalecana wysokość koszenia powinna wynosić 5–8 cm (im więcej w łanie traw wysokich, tym wyżej się je kosi i odwrotnie). Zbyt wygolona ruń zbyt długo dochodzi do siebie– osłabia się żywotność traw, a ponadto zwiększa się niebezpieczeństwo zanieczyszczenia skoszonej trawy.

Podsuszanie
Pokosy bezpośrednio po skoszeniu należy roztrząsnąć. Jest to szczególnie ważne, gdy do koszenia użyto kosiarek bez spulchniacza lub zgniatacza. Najbardziej przydatne, zapewniające równomierne rozrzucenie skoszonej zielonki, są przetrząsacze typu karuzelowego, wyposażone w 4–4 wirników. Wirniki mają 4–6 ramion przykręconych do tarcz, a na ich końcach zamocowane zostały palce sprężyste. Wirniki są nachylone pod kątem 15 stopni do poziomu, natomiast palce w swym najniższym położeniu znajdują się w pozycji pionowej. Większość firm stosuje ramiona z płaskowników, do których palce są przykręcone od spodu. Przetrząsacze pracują najrównomierniej przy prędkości ok. 5 km/h. Jakość ich pracy wiąże się z możliwością kopiowania nierówności powierzchni łąki. Uzyskuje się to dzięki oparciu każdego z wirników na kole podporowym. Niezależnie od typu przetrząsacza (zawieszany lub przyczepiany) istnieje możliwość zmiany pochylenia wirników dla zapewnienia wymaganej odległości palców od powierzchni pola, tak aby palce przeczesywały ściernisko, nie powodując zanieczyszczenia ziemią przetrząsanej masy roślinnej. Wydajność tych maszyn zależy głównie od szerokości roboczej. W najnowszych rozwiązaniach szerokość przetrząsania wynosi ok. 15 m. Pomimo zwiększania szerokości roboczej tych maszyn przetrząsanie jest często wąskim gardłem w całym łańcuchu technologicznym. Aby poprawić jakość pracy przetrząsacza, czyli równomierność rozkładania skoszonej zielonki, stosuje się zazwyczaj większą liczbę wirników o mniejszej średnicy. Powoduje to lepsze dostosowanie się wirników do nierówności pola. Warto pamiętać, że w miarę podsychania roślin straty mechaniczne, spowodowane energicznym działaniem sprężystych palców przetrząsacza, są coraz większe. Każde przetrząśnięcie pokosu znacznie przyspiesza utratę wody przez rośliny, a jednocześnie oznacza utratę ok. 2 proc. suchej masy. Wskutek szybszego zebrania skoszonej zielonki następuje wcześniejszy odrost runi. Należy dążyć do tego, aby proces podsuszania zielonki na polu do zawartości suchej masy powyżej 30 proc. był możliwie najkrótszy.