Uprawa koniczyny czerwonej z trawami nabiera obecnie dużego znaczenia, gdyż zwiększa się zainteresowanie rolnictwem zrównoważonym i ekologicznym, a także z powodu wyłączenia z żywienia zwierząt mączek mięsnych.

Dobór stanowiska
Mieszanki koniczyny czerwonej z trawami mogą być uprawiane w całym kraju. Stanowisko pod ich uprawę powinno być dobrze odchwaszczone. Zaleca się je głównie na gleby: zwięzłe i średnie, zasobne w składniki pokarmowe, o odczynie powyżej pH = 6,5 lub lekko kwaśnym o pH = 5,6-6,0. Mieszanki koniczyny czerwonej z trawami mają bardzo dobre i dobre warunki do uprawy na glebach kompleksu glebowego pszennego bardzo dobrego (1), pszennego dobrego (2), zbożowo-pastewnego mocnego (8), pszennego górskiego (10) i zbożowego górskiego (11) o odczynie zbliżonym do obojętnego. Średnie i słabe warunki są na glebach kompleksów: żytniego dobrego (4), pszennego wadliwego (3) i żytniego słabego (5) o odczynie lekko kwaśnym. Mieszanki uprawia się po okopowych lub po zbożach ozimych. 

Plantację mieszanek zaoruje się jesienią po dwóch latach zbioru, a przy zwartej runi nawet po trzyletnim użytkowaniu. Stanowisko takie jest pożądane w płodozmianie z dużym udziałem zbóż.  

Dobór gatunków i odmian
Plony i wartość pokarmowa mieszanek zależą od utrzymania składu gatunkowego runi. Duży wpływ na to ma konkurencja międzygatunkowa o dostęp do światła, wody i składników pokarmowych. Dlatego ważnym elementem agrotechniki jest dobór odmian koniczyny oraz gatunków i odmian traw do warunków siedliskowych. Najlepsze do uprawy w mieszankach z trawami są formy tetraploidalne, ponieważ są bardziej trwałe w łanie niż odmiany diploidalne. Dają także większe plony.