Lucernę najlepiej uprawiać na glebach o odczynie alkalicznym, przewiewnych, przepuszczalnych i szybko nagrzewających się, zaliczanych do kompleksów: 1– pszenny b. dobry, 2 – pszenny dobry, zwłaszcza gdy są zasobne w wapń znajdujący się w podglebiu. Uprawa lucerny możliwa jest również na glebach o niższej przydatności rolniczej: 3 – pszenny wadliwy, 4 – żytni b. dobry, 8 – zbożowo-pastewny mocny, 10 – pszenny górski.

Dobrym przedplonem dla lucerny i jej mieszanek z trawami są okopowe uprawiane na oborniku lub zboża ozime i jare w drugim roku po oborniku. Ze względu na choroby i szkodniki uprawa tych roślin po innych motylkowatych lub strączkowych nie jest wskazana, podobnie jak po kukurydzy odchwaszczanej dużymi dawkami herbicydów. Lucerna nie może być także często uprawiana po sobie. Zaleca się 3-4-letnią przerwę w uprawie.

Mieszanki lucerny z trawami mają mniejsze wymagania glebowe niż lucerna, można je uprawiać na wszystkich glebach przydatnych do uprawy lucerny oraz na glebach nieco gorszych, o lżejszym składzie mechanicznym i niższym pH, w siedliskach suchych i na terenach o dużym zróżnicowaniu siedlisk.

Lucernę i mieszanki lucerny z trawami uprawia się w siewie czystym lub wsiewa w roślinę ochronną, którą najczęściej są zboża. W gospodarstwach o dużym zapotrzebowaniu na pasze objętościowe lucernę i mieszanki można wsiać w owies na kiszonkę. Gdy potrzeby paszowe są mniejsze, dobrą rośliną ochronną jest jęczmień jary zbierany na ziarno.

Nawożenie przedsiewne
Nawożenie fosforowe i potasowe wykonuje się jesienią, a jeżeli nie było wtedy zastosowane, można nawozić wiosną, przed uprawą roli. Dawki tego nawożenia ustala się dla łącznego zapotrzebowania rośliny ochronnej i wsiewki. Dawka fosforu przeznaczona na pokrycie zapotrzebowania rośliny ochronnej i wsiewki w roku siewu oraz w pierwszym roku pełnego użytkowania przy średniej do niskiej zawartości tego składnika w glebie wynosi 80–110 kg fosforu  na hektar. Nawożenie potasem, przy średniej do niskiej zawartości tego składnika w glebie, ma wynosić 80–100 potasu na hektar. Dawka azotu stosowanego przedsiewnie zależy od rośliny ochronnej i wynosi dla jęczmienia jarego na ziarno 30–45 kg N/ha, natomiast dla owsa na zielonkę 60 kg N/ha.