W latach pełnego użytkowania mieszanek koniczyny czerwonej z trawami można zbierać dwa, trzy, a nawet cztery pokosy, zależnie od warunków siedliskowych i pogody. W rejonach suchszych, gdzie opady nie przekraczają 500 mm rocznie i gdzie okres wegetacji jest krótszy, na przykład na północy kraju i Pogórzu, maksymalne plony uzyskuje się z dwóch pokosów. Na pozostałym obszarze kraju, w korzystnych warunkach wilgotnościowych, zbiera się trzy lub cztery pokosy dobrej jakościowo paszy.

Wczesne koszenie
System użytkowania zasiewów zależy od przeznaczenia zbieranej paszy. Przy zbiorze dwóch pokosów uzyskuje się zielonkę przydatną w żywieniu starszych jałówek i krów. Natomiast trzy- lub czterokośne użytkowanie zaleca się szczególnie w żywieniu zwierząt młodych i wysoko produkcyjnych.

Opóźnienie terminu zbioru (głównie pierwszego pokosu) mieszanek koniczyny czerwonej z trawami wpływa na obniżenie zawartości białka oraz zmniejszenie strawności paszy z powodu większej zawartości włókna. Kosząc pierwszy pokos mieszanki koniczyny czerwonej z kostrzewą łąkową w fazie formowania pędów koniczyny, co następuje około 15 maja, uzyskuje się paszę o zawartości 20,5 proc. białka ogólnego i 21,3 proc. włókna surowego, przy strawności suchej masy około 74 proc.

Opóźnienie zbioru mieszanek o dwa tygodnie, do 30 maja, do fazy początku pąkowania koniczyny i pełni kłoszenia kostrzewy łąkowej, zmniejsza strawność uzyskanej paszy do 69 proc. i zawartość białka ogólnego do 19 proc., zwiększa się natomiast zawartość włókna surowego do 24 proc. Zbiór pierwszego pokosu w pełni kwitnienia koniczyny czerwonej i kostrzewy łąkowej (około 15 czerwca) powoduje dalsze obniżenie strawności zbieranej masy do 61 proc., przy zawartości białka około 16,5 proc. i włókna – 26,5 proc.

Trafny dobór
Skład chemiczny mieszanek zależy w dużym stopniu także od doboru gatunku rośliny motylkowatej i trawy. Zawartość białka w suchej masie w mieszance koniczyny czerwonej z tymotką łąkową jest większa niż w mieszance z kostrzewą łąkową.

Rośliny motylkowate charakteryzuje wysoka zawartość białka i stosunkowo niska zawartość cukrów rozpuszczalnych. Trawy zawierają natomiast więcej włókna i węglowodanów niż białka ogólnego.