Nawożenie w zalecanych dawkach i terminach, przestrzeganie terminów zbioru pokosów i przeprowadzanych wypasów, optymalna intensywność użytkowania umożliwiają dwuletnie wykorzystywanie w żywieniu zwierząt mieszanek koniczyny czerwonej z trawami i trzy-, a nawet czteroletnie mieszanek lucerny z trawami. Nieprawidłowa agrotechnika może skutkować obniżeniem trwałości tych roślin, zmianami w składzie botanicznym runi i wartości żywieniowej uzyskanej paszy.

Fosfor i potas
W latach pełnego użytkowania mieszanek koniczyny czerwonej i lucerny z trawami nawożenie fosforem i potasem powinno być przeprowadzane racjonalnie w zależności od kompleksów przydatności rolniczej gleb oraz zawartości przyswajalnych form tych składników w glebie. Oprócz zwiększania plonowania roślin i zawartości składników pokarmowych w paszy nawożenie fosforem i potasem korzystnie działa na trwałość roślin. Na ogół mieszanki lucerny z trawami dają duże plony zielonej i suchej masy, większe niż mieszanki z koniczyną czerwoną, co powoduje pobieranie z gleby dużych ilości składników pokarmowych. Dlatego dla tych pierwszych mieszanek dawki nawozów fosforowych i potasowych są większe.

Pogłówne nawożenie fosforem mieszanek koniczyny czerwonej z trawami można zastosować w całości na wiosnę, po ruszeniu wegetacji lub jednorazowo na dwa lata na „zapas”. Fosfor rozkłada się w glebie wolno, dlatego możliwy jest wysiew jednorazowy pełnej dawki na dwa lata użytkowania. W pierwszym i drugim roku użytkowania w warunkach średniej zasobności gleby w ten składnik całkowita dawka fosforu wynosi 70 kg P2O5/ha i może być stosowana jednorazowo wiosną. W przypadku stosowania nawożenia fosforem na „zapas” dawkę zwiększa się dwukrotnie.

Natomiast potas na glebach średnio zasobnych w ten składnik w ilości 90 kg K2O /ha dzieli się na dwie części w proporcji 1:1 i wysiewa wczesną wiosną oraz po zbiorze pierwszego pokosu.

W pogłównym nawożeniu mieszanek z lucerną uprawianych na glebie średnio zasobnej stosuje się fosfor w ilości 80 kg P2O5/ha i potas – 100 kg K2O/ha. Istnieje możliwość zastosowania wiosną w pierwszym roku użytkowania nawożenia fosforem w dawce łącznej na 3 lata wynoszącej 240 kg P2O5/ha. Na glebach mniej zasobnych w te składniki nawożenie należy zwiększyć. Wiosną celowe jest zastosowanie bronowania prowadzącego do wymieszania zastosowanych nawozów w glebie i przewietrzenia wierzchniej warstwy gleby w międzyrzędziach.