PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Pasza na jesień

Uprawa międzyplonów ścierniskowych może dostarczać cennej paszy. Zależy to głównie od terminu siewu i przebiegu pogody, zwłaszcza od opadów i ciepłych dni.



Główną zasadą w uprawie międzyplonów ścierniskowych jest dążenie do jak najwcześniejszych siewów. Jest to konieczne do właściwego wzrostu i rozwoju roślin. Za wczesny termin siewu w naszych warunkach uważa się okres do 25 lipca, za normalny – do 4 sierpnia, za późny zaś – do 10 sierpnia. Średnie plony zielonej masy międzyplonów ścierniskowych kształtują się w granicach 12–30 t/ha.
Zielonkę można wykorzystywać do skarmiania, kiedy kończy się użytkowanie pastwisk, lub zakisić. Wartość paszowa takich roślin i ich przydatność do kiszenia jest jednak dość słaba. Wynika to z niskiej koncentracji suchej masy. Ze względu na małą zawartość suchej masy zielonka powinna być spasana z dodatkiem pasz suchych, takich jak siano i słoma. W wypadku zakiszania zielonkę można mieszać z surowcami mniej uwodnionymi. Rośliny przeznaczone na zielony nawóz mogą być przyorane po jesiennych przymrozkach.
Uprawa międzyplonów wzbogaca glebę w składniki pokarmowe z rozkładu resztek pożniwnych, poprawia jej właściwości fizyczne i działa odchwaszczająco. Zapobiega też niszczącemu i erozyjnemu działaniu deszczu i wiatru.

Wymagania międzyplonów
Co brać pod uwagę przy doborze roślin do uprawy? Przede wszystkim ważny jest krótki okres wegetacji, szybkie wschody i wzrost, małe potrzeby wodne i wymagania glebowe, jak również niska cena nasion. Jednak uprawa roślin w międzyplonie ścierniskowym wymaga zwiększenia normy wysiewu nawet o 25 proc. w stosunku do zalecanej w plonie głównym. W Polsce warunki glebowo-klimatyczne sprzyjają uprawie międzyplonów w wielu regionach kraju, z wyjątkiem terenów podgórskich i częściowo północnych. Warunkiem uzyskania zadowalających plonów jest suma opadów w okresie lipiec-wrzesień wynosząca 140–160 mm oraz średnia temperatura nie niższa niż 12°C. Okres wegetacji międzyplonów ścierniskowych jest dość krótki, wynosi zaledwie 70–90 dni.
Po zbiorze przedplonu należy wykonać szybko uprawę przedsiewną, która ogranicza się do płytkiej orki i bronowania, bądź wykorzystania agregatu złożonego. Korzystne jest również zastosowanie wału Campbella, który przyspiesza osiadanie gleby i zwiększa podsiąkanie wody. Wpływa to korzystnie na szybkość i równomierność wschodów. Przyspieszenie terminu wysiewu międzyplonów ścierniskowych jest również możliwe poprzez zastosowanie siewu bezpośredniego.

Nawożenie roślin uprawianych w międzyplonach powinno być dość intensywne, a składniki pokarmowe należy dostarczać w łatwo dostępnej formie, aby nie ograniczać ich wzrostu. Aby określić potrzeby nawozowe, trzeba wziąć pod uwagę również gatunek rośliny. Na glebach zasobnych nawożenie roślin motylkowych jest niepotrzebne, na słabszych, natomiast, dawka azotu powinna wynosić 20–30 kg N/ha. Rośliny niemotylkowe nawozi się dawką 50–70 kg N/ha, dawki większe dzieli się przesiewnie i pogłównie. Pod mieszanki roślin strączkowych z niemotylkowatymi należy wysiać ok. 50 kg N/ha. Nawozy zarówno potasowe, jak i fosforowe wnosi się pod przedplon, dostosowując ich dawki do jego potrzeb. 
Międzyplony ścierniskowe nie wymagają specjalnej pielęgnacji. W momencie pojawienia się skorupy glebowej, wywołanej np. silnymi opadami,  przed wschodami roślin należy zniszczyć ją lekkimi bronami.

Jakie rośliny
Większość roślin można wypasać, ciąć lub przyorywać, niektóre jednak, np. rośliny płożące się: peluszka czy wyka, nie powinny być wypasane. Do wypasania nadają się np.: seradela, łubin żółty, trawy. Łubin wąskolistny, bobik i facelia to typowe rośliny użytkowania kośnego. Gatunki te uzupełniają się wzajemnie, co sprawia, że często wysiewane są łącznie w postaci mieszanek. Zaletą ich jest zmniejszenie ryzyka uprawy, warunki niekorzystne dla jednego gatunku mogą być bowiem odpowiednie dla drugiego i następnych.
Do roślin wolno rosnących, o najdłuższym okresie wegetacji, zalicza się łubin żółty, seradelę i kapustę pastewną. Szybciej rosną, ale równie długo wegetują: peluszka, wyka ozima i jara, rzepa ścierniskowa. W grupie roślin szybciej rosnących, o krótszym okresie wegetacji, są: łubin wąskolistny, słonecznik, bobik, rzepak i trawy. Najkrótszy okres wegetacji mają: gorczyca biała, facelia, rzodkiew oleista, gryka, zboża jare.

Z roślin niemotylkowych w międzyplonach ścierniskowych uprawiane są najczęściej: gorczyca biała, facelia, trawy, rzepa ścierniskowa, słonecznik, rzepak, zboża jare i – rzadziej uprawiane – gryka, rzodkiew oleista, kapusta pastewna. Wymagają one silniejszego nawożenia, zwłaszcza azotem, ale rosną szybko i  nie są wrażliwe na suszę .
Jest dużo gatunków roślin, które polecane są do uprawy jako międzyplon ścierniskowy o dość dużej wartości odżywczej. Na glebach lekkich zaleca się wysiewać: łubin żółty, facelię, seradelę, na średnio zwięzłych: grykę, wykę ozimą, groch pastewny, słonecznik, łubin wąskolistny, rzodkiew oleistą i gorczycę białą, a na ciężkich: wykę jarą, bobik i kapustę pastewną. Spośród roślin motylkowych największe znaczenie mają: peluszka, łubin żółty i wąskolistny, seradela, wyka ozima (kosmata), bobik, wyka siewna (jara).

Wysiew mieszanek
Najlepszymi roślinami na międzyplony ścierniskowe są strączkowe. Ze względu na możliwe duże straty, wysoką cenę nasion i wczesny termin siewu najpewniejszym rozwiązaniem jest jednak wysiew mieszanek tych roślin. Umożliwia to również lepsze wykorzystanie składników pokarmowych z gleby. Ważne jest, aby rośliny miały zbliżoną długość okresu wegetacji i podobny sposób użytkowania. W składzie mieszanki nie może być więcej niż 2–4 gatunki, z których chociaż jeden powinien być dostosowany do warunków siedliskowych i stanowić ok. 60 proc. normy wysiewu mieszanki.

Źródło: Farmer 14/2007

Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (0)

BRAK KOMENTARZY

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.162.227.37
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin serwisu

Zgłoś swoje propozycje zmian!


Dziękujemy za współpracę!