Niekorzystne zmiany składu botanicznego runi i wynikający z tego spadek plonu to podstawowe powody podjęcia decyzji o odtworzeniu wartości użytku zielonego. Stopień jego degradacji i rodzaj powodujących go przyczyn decydują o wyborze metody renowacji.

Podsiew

Podstawowymi kryteriami kwalifikującymi użytek zielony do renowacji tą metodą są:

  • silnie rozluźniona ruń lub darń uszkodzona w wyniku wypadnięcia traw po zimie, zalewach powodziowych, jak również z powodu niewłaściwego użytkowania,
  • brak w starej runi gatunków traw wysokich lub roślin motylkowatych,
  • udział ziół i chwastów dwuliściennych w pokryciu nie powinien przekraczać 50 proc., natomiast udział gatunków o niskiej wartości, takich jak śmiałek darniowy lub sity kępowe, powinien być mniejszy niż 20 proc.

Decyzje o wykonaniu podsiewu można podjąć tylko na użytkach zielonych o wyrównanej powierzchni.
O terminie podsiewu decyduje stan uwilgotnienia gleby. Najlepiej zrobić to wczesną wiosną lub na przełomie sierpnia i września. Wiosną stara ruń odznacza się największym tempem odrastania i może być bardziej konkurencyjna dla wschodzących siewek. Z kolei późnym latem gatunki podsiane wolniej przyrastają w porównaniu do wysianych wiosną. Aby ograniczyćkonkurencyjność starej darni, trzeba ją nisko skosić. Przeprowadzone po zbiorze zielonki bronowanie dodatkowo ją osłabia.

Kolejna czynność to nawożenie fosforowo-potasowe. Jego poziom uzależniony jest od zasobności gleb. Najczęściej stosuje się 40–60 kg fosforu i 60–80 kg potasu jako czysty składnik na hektar. Błędem jest wprowadzenie w tym momencie azotu do gleby. Powoduje on bowiem intensywny wzrost i rozwój darni pierwotnej. Azot powinien być stosowany, dopiero podczas krzewienia się młodych siewek traw. Wprowadzając do runi rośliny motylkowate, nie powinno się stosować azotu w roku podsiewu.

Warunkiem efektywnego podsiewu jest dobór odpowiednich gatunków. Z traw przydatne są: kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, tymotka łąkowa, życica trwała i wielokwiatowa, a z roślin motylkowatych koniczyny: biała, łąkowa i białoróżowa. Komponowanie mieszanek we własnym zakresie jest trudne. Rozwiązaniem jest sięgnięcie po jedną z kilku mieszanek uniwersalnych oferowanych przez firmy nasienne.